Marc Almond, Jeremy Reed and Othon - Against Nature (2015)
mijn stem
1 stem
Verenigd Koninkrijk
Pop
Uitgebracht in eigen beheer
-
Ennui (3:17)
-
Black Feast (2:27)
-
Indigo and Orange (4:04)
-
The Green Fairy (3:46)
-
The Slice (4:24)
-
Flowers and Cannibals (5:22)
-
Golden Sun (2:33)
-
Little Judas (3:24)
-
My Obsessions (3:33)
-
Foggy Harbour Days (2:29)
-
Uranian Blues (6:23)
-
Maladjusted (4:04)
-
Me and My Coffin (2:49)
-
Rubies Down the Drain (2:25)
-
Liturgy (6:31)
0
geplaatst: 7 december 2015, 18:32 uur
Dat Marc Almond een druk baasje is heeft ie wel bewezen de afgelopen jaren. Naast af en toe een nieuw eigen pop-album zijn het vaak projecten zoals The Tyburn Tree met John Harle of Feasting Panthers met Michael Cashmore.
Vorig jaar verscheen Ten Plagues, wat een soundtrack was van zijn theateropvoering.
Nu werkt hij wederom samen met Othon en Jeremy Reed. Het is een muzikale opvoering van JK Huysmans novel 'Against Nature'. Dit alles is met crowdfunding voor elkaar gekregen. De fanbase is dermate fanatiek dat ze dat wel voor elkaar krijgen, maar is het ook wat?
Het is weer de zwaar dramatische kant van Almond. Wederom geen gemakkelijke kost om doorheen te komen. Het is de kant waar ik zelf altijd de meeste moeite mee heb, getuige ook mijn lage waardering voor Ten Plagues.
Op dit soort producties stoor ik me altijd wat meer aan de zang van Almond. Dit is me allemaal net iets té arty. Voor ware kunstliefhebbers en fans van teksten zal het ongetwijfeld een juweeltje zijn. Ik vind het een aardige lange zit van een uur.
Ik heb deze keer niet gekozen voor een dure vinylversie, laat staan een versie met je naam in het cd-boekje of allerlei andere fratsen. Het cdtje voldoet deze keer wel en ik vrees dat ie niet vaak de kast uit zal komen.
Vorig jaar verscheen Ten Plagues, wat een soundtrack was van zijn theateropvoering.
Nu werkt hij wederom samen met Othon en Jeremy Reed. Het is een muzikale opvoering van JK Huysmans novel 'Against Nature'. Dit alles is met crowdfunding voor elkaar gekregen. De fanbase is dermate fanatiek dat ze dat wel voor elkaar krijgen, maar is het ook wat?
Het is weer de zwaar dramatische kant van Almond. Wederom geen gemakkelijke kost om doorheen te komen. Het is de kant waar ik zelf altijd de meeste moeite mee heb, getuige ook mijn lage waardering voor Ten Plagues.
Op dit soort producties stoor ik me altijd wat meer aan de zang van Almond. Dit is me allemaal net iets té arty. Voor ware kunstliefhebbers en fans van teksten zal het ongetwijfeld een juweeltje zijn. Ik vind het een aardige lange zit van een uur.
Ik heb deze keer niet gekozen voor een dure vinylversie, laat staan een versie met je naam in het cd-boekje of allerlei andere fratsen. Het cdtje voldoet deze keer wel en ik vrees dat ie niet vaak de kast uit zal komen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.