Pavement - Crooked Rain, Crooked Rain (1994)

Geweldig album, kaartjes voor paradiso al binnen
word legendatisch

Het bonusmateriaal hier laat zien dat de band feilloos het beste materiaal er uit heeft weten te pikken voor wat later Wowee Zowee werd. Blijkbaar was er tijdens de sessies een shitload aan materiaal opgenomen (de laatste 4 nummers zijn een Peel-sessie, de rest zijn leftovers). Een deel is nog opgenomen met oospronkelijke drummer Gary Young, die in de loop van de sessies uit de band werd gezet wegens zijn alcoholprobleem en werd vervangen door Steve West.

Heel veel memorabels is er dus niet te vinden tussen het bonusmateriaal. Strings of Nashville en Fucking Righteous zijn aardig nummers. Flux = Rad, Grounded, Kennel District en Pueblo (Beach Boys) zijn stuk voor stuk wel sterk en later gebruikt op Wowee Zowee, De rest varieert tussen schetsen en uitgewerkte nummers die helaas de meeste tijd wat lamlendig (en niet landerig klinken). Alleen voor de die-hards dus!

Best wel relaxt, maar pop?

klinkt toch redelijk poppie zeker single "cut your hair", niet?

Om de een of andere reden associeerde ik Pavement altijd met rauwe grungerock (geen idee vanwaar dat beeld kwam), maar het zorgde er wel voor dat ik het lange tijd links liet liggen. Dan een maand of wat geleden toch eens geprobeerd, en natuurlijk was het even verschieten toen ik hem opzette. Ongepolijste popsongs met weerhaakjes, maar steeds melodieus. Stephen Malkmus is als het geniale maar tevens luie kind die zijn ongezouten mening geeft over al de dokterskindjes die hard werken voor hun diploma. Die ruwheid geeft de songs een sterk karakter, al had ikzelf het niet erg gevonden als het wat meer opgepoetst was geweest. Het hoogtepunt van het album vind ik zonder twijfel Range Life, prachtig nummer is dat. Ook Stop Breathin' met die lange outro steekt er wat bovenuit. Niet echt mijn genre, maar desalniettemin erg leuk.

Dat beeld van rauwe Grunge rock kwam waarschijnlijk van Slanted & Enchanted dat de eerste paar luister beurten vooral heel veel tyfus herrie bevat. Daarna ontrafelt het Meesterwerk zich pas. Vind Slanted overigens ook wel een stuk beter dan Crooked Rain. Nietemin is ook dit een fantastisch album met Cut Yer Hair, Range Life, Gold Soundz als classics en ook Heaven's a Truck, Unfair en Fillmore Jive zijn geweldig.

Potverdomme wat baal ik dat ik hier vandaag pas achter ben gekomen.

Wat een superplaat!

Elevate me later is mijn favoriet.

Ik sluit mij volledig bij Lexicon Devil. Lang geleden dat ik nog eens zo omvergeblazen ben.

Ik sluit mij volledig aan bij Lexicon Devil en Raconteur. Goeiemiddag, wat een kasteel van een plaat. Ongeveer een maand geleden ontdekt, maar voelt alsof ik er al in de brugklas mee bekend was. Heerlijke muziek! Voor mij is Unfair het hoogtepunt, rocken tot en met.

Walk, with your credit card in the air!!

Kan aan mij liggen trouwens, maar het nummer Silence Kid doet me heel sterk denken aan Everyday van Buddy Holly.

4,5*

Ook ik werd dit weekend omvergeblazen door Pavement. Ik ging via hun uitstekende greatest hits Quarentine the Past naar dit album Crooked Rain, Crooked Rain. Wat is dit voor een weergaloze plaat?!

De 2 openingsnummers Silence Kit & Elevate Me Later zetten gelijk de toon voor dit album. Pop en rock vermengen zich, mooie en rauwe kanten openen zich op allerlei manieren. Uit veel vaatjes wordt getapt, soms zijn er ineens verrassende wendingen. Vleugjes van Wilco, Nirvana, R.E.M. & the Beatles and the Stones door elkaar. Maar dat dekt de lading niet: Pavement heeft toch een eigen uniek en origineel geluid.

Stop Breathin', Cut Your Hair & Unfair zijn fantastische rocknummers. Gold Soundz is een poppareltje, terwijl de countryrock niet veel beter wordt als op Range Life. Heaven Is A Truck gaat wat rustiger door in die stijl.
Hit the Plane Down is een chaotisch nummer, met als basis een lekker gitaarriedeltje. Vreemd maar goed. Ik vind het wel lekker eigenwijs om zo'n nummer op dit album te zetten. Slotnummer Fillmore Jive is een mooi dromerig rocknummer met een hele fijne gitaar(solo) en een fraaie afsluiter van dit ijzersterke album. Ik gaf het pats, gelijk 5,0*. Dat gebeurt niet vaak.

Deze plaat meegekregen in het Super-Tip-Topper topic, en het bevalt me schier meteen. Sterke, consistente plaat lijkt het me, met een kanjer van een afsluitend nummer. Heerlijk gitaarwerk, en maar wegdromen. Dit zal wel een redelijk hoge score gaan opleveren, vermoed ik.

Vorig jaar herinnerde Stephen Malkmus me er met zijn nieuwe plaat aan dat hij vroeger met een toonaangevende band enkele klassiekers heeft gemaakt. Pavement is de naam van die band, en misschien wel de beste plaat die ze hebben ingeblikt, is ‘Crooked Rain, Crooked Rain’. Mede dankzij het Super-tip-topper topic kwam ik weer in contact met deze plaat. Ik had ‘m natuurlijk al eens eerder beluisterd, maar het leek me een mooie gelegenheid om het helemaal te herontdekken.

‘Crooked Rain, Crooked Rain’ bestaat uit 12 songs, gaande van redelijk tot ronduit briljant. Drie songs steken er wat mij betreft bovenuit: het aanstekelijke, vrolijk klinkende ‘Cut Your Hair’; de perfecte poprocksong ‘Range Life’ en de ideale wat rommelige afsluiter ‘Fillmore Jive’. Die drie songs zijn behoorlijk representatief voor de sound van Pavement; op het eerste gehoor onverzorgde, aan alle kanten rammelende poprock, die na een vijftal luisterbeurten pas helemaal tot bloei komt.

Die bloei is voor een groot deel te danken aan de teksten. Bijna elke song is geschreven door Malkmus (alleen ‘Hit the Plane Down’ niet, die heeft Scott Kannberg volgens mij geschreven), en de teksten zijn toch vrij gelaagd en vooral fraaie beschrijvingen van een half vergeten wereld. Je moet niet alles even serieus nemen; ‘Cut Your Hair’ neemt bijvoorbeeld een loopje met de meningen over “langharig tuig”. Je moest er netjes uit zien. “Advertising looks and chops a must; no big hair!”

‘5-4 = Unity’ doet me een beetje denken aan een symbiose tussen ‘Because’ van The Beatles en ‘Golden Brown’ van The Stranglers (de instrumentale delen, want het is een instrumental). Ik beschouw het dan ook als een tussenstukje, bedoeld als hommage aan verloren gegane helden. ‘Gold Soundz’ is ook een erg fijne single, niets moeilijks aan, gewoon een erg lekker nummer.

‘Range Life’ heeft in korte tijd een favorietenstatus ingenomen, en dan bedoel ik niet alleen wat betreft deze plaat. Ik draai het nummer de laatste tijd erg vaak (onlangs op de fiets heb ik het zelfs vijf keer na elkaar afgespeeld), en ik heb gelezen dat het indertijd aardig wat controverse uitlokte; Billy Corgan van Smashing Pumpkins was not amused, al zei Malkmus naderhand dat men zijn woorden verkeerd heeft geïnterpreteerd. Mijn mening? De line waar het over gaat (“Out on tour with the Smashing Pumpkins; nature kids, they don’t have no function; I don’t understand what they mean; and I could really give a fuck.”), is wat mij betreft duidelijk; Smashing Pumpkins maakten moeilijke, hoogdravende muziek, terwijl de jongens van Pavement het zo simpel en amateuristisch mogelijk wilden houden.

En die semi-amateuristische sound (de rommelige sound, waar ik het al over had, en doe daar de soms overslaande stem van Malkmus ook maar bij) maakt dit net tot zulk een charmant plaatje. Malkmus klinkt soms als een soort Kurt Cobain light (als hij, al gebeurt dat helemaal niet vaak, gaat schreeuwen), maar die ligt me een stuk minder zwaar op de maag, eerlijk gezegd. Ik kan het allemaal makkelijk behappen, ook die afsluiter, ja. Dat vind ik, zoals eerder gezegd, zelfs één van de sterkste nummers!

Een sterk begin van de plaat (het kwartet ‘Silence Kit’, ‘Elevate Me Later’, ‘Stop Breathin’, ‘Cut Your Hair’), twee sterke singles (‘Gold Soundz’, ‘Range Life’) en een monumentale afsluiter (‘Fillmore Jive’) maken van ‘Crooked Rain, Crooked Rain’ toch wel een ijzersterke plaat. Een groeiplaat ook wel een beetje, dus als het je niet meteen iets doet, geef vooral de moed niet op! Malkmus wordt door sommigen beschouwd als een genie, en ondanks het feit dat ik zelf zo ver niet wil gaan, vind ik hem toch een sterke songwriter. Straffe plaat.

4 sterren

Iedere keer als ik dit album draai denk ik dat dit richting 4 sterren gaat, maar na Gold Soundz zakt het album behoorlijk in, jammer. ***

Gold soundz is naar mijn bescheiden mening het nummer dat The Beatles nooit geschreven hebben

Range Life?
Hit the plane down?
Fillmore Jive?

inzakken doet dit pareltje nooit volgens mij

Ik vind Range Life niet speciaal en zelfs een beetje saai, ik snap ook niet waarom dat nummer de meeste stemmen krijgt Geef mij het debuut maar, veel uitdagender. De opvolgers van deze plaat moet ik nog uitchecken.

Uitdaging is natuurlijk absoluut geen goede graadmeter.

De opvolger hiervan is wel mijn absolute favoriet van Pavement zelf en toch al een kleine 2 jaar ook mijn onbetwiste nr1 in de top10! Het bevat zowel de hardere rockende sound van het debuut als de heerlijke popriedeltjes en zeer goede 'ballads' van deze CRCR! uitchecken dus...

Dit is het eerste album die ik van Pavement beluister en ik ben alweer aangenaam verrast. Net zoals Stereo, het eerste nummer waarbij ik direct verkocht werd, speelt Malkmus weer met zijn stem en zijn zinnen. Nu is dit op Crooked Rain iets minder, maar toch vind ik dat je dit toch wel hoort. Op het eerste gehoor klinken die teksten eigenlijk nietszeggend, maar door de speelsheid van Malkmus komen die nietszeggende teksten een heel stuk genialer. Nu zeg ik op het eerste gehoor, want ik heb niet de teksten erbij gepakt of me er even in verdiept. Dat zal ik wel eens doen wanneer ik wat meer weet van deze plaat en hem al diverse keren gehoord heb. Voor een eerste luisterbeurt klinkt het allemaal geweldig, dus zal ik er een vier op plakken.

Leuk album. Er staan een aantal onweerstaanbaartjes op, naast een aantal minder opvallende songs. Vooral Range Life is heerlijk.

Wat mij betreft is Pavement de Pulp Fiction van de popmuziek; ze nemen de conventionele popliedjes op de hak, wat Pulp Fiction in mijn ogen met de filmindustrie en dan vooral het misdaadgenre, door zelf goede popliedjes te maken, en tegelijkertijd bepaalde kanten te vergroten of lelijker te maken, bijvoorbeeld door er een, uitermate valse, sha-la-la-la-la-la in te gooien

Er zijn waarschijnlijk weinig bands waar ik zo hartstochtelijk van houd als Pavement. Het is bijzonder moeilijk om een favoriet album van ze te kiezen, maar Crooked Rain, Crooked Rain steekt er toch net een klein beetje bovenuit.

Had Crooked Rain al een paar jaar niet meer gedraaid en hoor nu eigenlijk pas dat Silence Kit gebaseerd is op het nummer Everyday van Buddy Holly

YouTube - Everyday-Buddy Holly With Lyrics
YouTube - Pavement - Silence Kit

Kent iemand het verhaal achter Silent Kit? Is het een ode aan Buddy Holly o.i.d?

Altijd leuk om deuntjes, intro's of riffs van oude klassiekers in een nummer te ontdekken. Denk zelf dat ze het gewoon grappig vonden om dit erin te verwerken.

Leuke plaat van Pavement (alhoewel er ook wel een aantal onzinnummers opstaan) ,een band die in de jaren negentig behoorlijk aan de weg timmerde in het alternatieve circuit.De sound ligt ergens tussen de (psychedelische) Byrds en de Velvet underground in en Cut your hair is het beste nummer.Hun debuut album vond ik trouwens iets beter.

Voor mij kwam deze plaat net op het verkeerde moment.
Na de grunge periode ontdekte ik in 1994 de wat meer punk gerichte acts als Green Day en The Offspring, en ging mij meer daarop richten.
Pavement rammelt op een kwetsbare manier, en zit daardoor voor mij meer in de lijn van The Afghan Whigs, al hebben die meer Soul in hun muziek.
Maar ook deze band kon mij toen niet zo boeien.
Iets waar ik later wel op terug zou komen.
Geeft Pavement mij deze overtuigingskracht ook?
Minder.
Stop Breathin heeft wel dat heerlijke opzwepende, maar juist vanaf het moment dat Stephen Malkmus zich op het gitaarspel richt, en de zang vergeet.
Ik krijg bij Crooked Rain, Crooked Rain net iets te vaak het gevoel dat er geforceerd geprobeerd wordt om rommelig te klinken, terwijl er gecamoufleerde geslaagde perfecte popsongs ergens onder verscholen zitten.

Man, man wat een album is dit toch en Fillmore Jive

Geweldig album ! Pas een week in huis en wordt helemaal grijs gedraaid alhier. Ega trekt de ruigere nummers wel minder...heb ik geen last van ☺️

Eigenlijk sluit ik me volledig aan bij de woorden hierboven. Ik ken de cd pas sinds kort, maar kan hem niet meer weg leggen. Wat een heerlijke mix van noise met catchy melodieën!

Ja, was voor mij ook een ontdekking uit het niets. Nu heb ik al hun reguliere albums .
Allen zijn erg goed; de opvolger Wowee Zowee is wmb hun beste.

ONZINNUMMERS? hahaha
nee, alles samen maakt het crooked rain tot het meesterwerk wat het is

Mijn interesse in Silver Jews bracht me bij Pavement. Pavement pakt mij echter helemaal niet. Veel rechttoe rechtaan rock, en wanneer ze rustiger spelen, ervaar ik zanger Stephen Malkmus al snel als een ouwe zeur. Gelukkig beperkte hij zich bij Silver Jews tot gitaar spelen. "5-4 = Unity" was nog het meest aangename nummer, dat zegt ook wat.