P - P (1995)

Aan het aantal berichten en stemmen te zien hoeft Johnny Depp zijn gewone baan als piraat nog niet op te geven. Op dit album zingt hij niet, dus men hoeft zich niet ongerust te maken. Hij speelt wat gitaar en bas.

Eerst maar even de minpunten :

Scrapings from ring is een bijna 8 minuten durende zen-trip die gerust geskipt kan worden. Jon Glenn (Mega mix) is een negen minuut durend reggae/dub achtig iets dat net zo saai is en de cover van Dancing queen is, voornamelijk door de anti-zang van Gibby Haynes (Butthole surfers) ook niet echt geslaagd.

Voor de rest moet ik bekennen dat dit plaatje mij prima bevalt. Zing Splash is net zo'n anti-song als de eerste twee hierboven genoemd, maar door het lekkere geriff en de drie minuten speelduur is het prima aan te horen.

Oklahoma en Mr Officer zijn twee prima uptempo rockers ; White man sings the blues is een goed gekozen titel en de overige 4 nummers zijn prima pop/rock songs.

Al met al een aardig album om (goedkoop) aan te schaffen voor een gezonde Johnny Depp fix tot aan deze zomer wanneer met de release van POTC 3 weer een overdosis krijgen.

Inderdaad een aardig plaatje dit.
Gewoon mooie rockers, een paar experimentjes die mij in tegenstelling tot TG wel goed bevallen alsook I Save Cigarette Buts dat aangenaam blijft.

Michael Stipe is toch een geweldig nummer. Mooie R.E.M.-persiflage.