Alle 13 Goed! - Deel 20 (1983)

Dit is mijn favoriete deel van de Alle 13 Goed reeks!
Mijn favorieten: Irene Cara, Lori Spee, Lisa, Dianne Marchal, Paay, Joe Bourne...pff kortom bijna alles!!

Plaat zelf is zwaar klote, hoes is tof!!

Ma heeft deze nog ergens liggen, denk ik...

Een vreemd verschijnsel, destijds, deze serie; Iedere plaat stond vol met een allegaartje gaande van plastieken pop, schlagers, kleffe dingen meestal.
En de hoezen werden opgesmukt door schaars geklede dames, met meestal flink foute kapsels.

Ik zie vaak deze ondingen nog op rommelmarkten in de bakken zitten, het ziet er naar uit dat iedereen er vanaf wil, maar misschien worden het nèt vanwege die hoezen nog eens een soort verzamelobjecten voor freaks???

Aanvankelijk was dit soort verzamelplaten een groot succes, die ook onder de meest geweldige titels gelanceerd werden. Toen het nieuwe eraf was, kwamen de vrouwen op de hoes, die steeds schaarster gekleed gingen. Dat laatste vond ik dan wel weer een aardige bijkomstigheid. Dire Straits, Cats, Patricia Paay, Rene en Renato, het is ook wel weer humor.

Mijn zuster kocht deze compilaties. Net als op de andere delen staat het vol met (door mij vaak vergeten) foute nummers als schlagers en/of disco met daartussen enkele artistiek verantwoorde nummers voor de eeuwigheid (in dit geval Dire Straits en in mindere mate Irene Cara).
Voor velen een nostalgische waarde of verzamelobject.

Op deze nummer 20 zoals gewoonlijk weer een allegaartje van Top40-hits, net niet hits en onbekende nummers van artiesten die met deze LP onder de aandacht gebracht moesten worden.
Alle afkomstig uit de Phonogram-stal. Het geheel speelt zich af in voorjaar 1983.

Track voor track dan maar:

De trekker voor deze plaat was natuurlijk de nummer-1 hit Fame (uit de musical) van Irene Cara. Een liedje dat ik nu gedateerd vind klinken, maar op een ietwat irritante manier toch nog steeds goed vind. Detail: Toen Irene Cara hier te lande moest optreden op het Edisongala, werd zij ziek en uitstekend vervangen door de op deze LP ook aanwezig zijnde Dianne Marchal.

Heartbeats van Yarbrough & Peoples is een bonafide discoklassieker, maar iets minder dan Don’t Stop The Music.

Het uit de film Annie afkomstige Tomorrow (oorspronkelijk Barbra Streisand dacht ik), wordt hier echt waar erg mooi gezongen door Patricia Paay. Overgeorkestreerd en musicalachtig, maar ja, dat moet dan maar een keer.

Dianne Marchal was destijds de vrouw van Hans Vermeulen en een veelgevraagd achtergrondzangeres. Beklom zelf de Top 40 met dit door Hans Vermeulen geschreven nummer wat een niet onaardige popsong oplevert met refreintje dat blijft hangen en een lekker gitaartje.

Het Twentse synthesizerduo The Future World Orchestra haalde deTop 40 met het Theme From E.T. dat me iets te synthi-disco-achtig wordt. Had het graag wat ingetogener gehoord.

Candy Race doet hier een soort van funky cover van Wild World van Cat Stevens die ik eerlijk gezegd stiekem wel leuk vindt.

De Bennet van Bennet & Bee is Rudi Bennet (ex-Motions en nog van alles).
Het liedje Put A Pretty Smile Upon Your Face is zo’n vreselijk eind jaren 70, begin jaren 80 Nederlands Top40-gedrocht, waar ik teveel Luv’/Babe/Volcano en zoiets allemaal in hoor. Bah.

De nog steeds als pianist aktief zijnde Griekse Nederlander (van Armeense ouders) Aristakes zingt hier ook en haalde de Top 40 met een nummer waarvan je denkt dat het toch echt Neil Diamond is die je hoort. Die blijkt dan ook Aristakes zijn grootste inspiratiebron te zijn. In zijn soort niet onaardig.

Renee en Renato scoorden een redelijk grote hit met Save Your Love.
Dit is echt net of je Willy & Willeke Alberti hoort zingen en net zo fout ook. Vreselijk.

Toen de Cats een cover gingen doen van het aloude La Diligence ben ik van de bok afgesprongen bij hen en niet meer teruggekeerd. Dan redt de stem van Veerman het ook niet meer.

Lisa (Boray), een zeer bekende achtergrondzangeres, die in 1992 meedeed aan het Eurovisie Songfestival en ook de tune van Goede Tijden, Slechte Tijden zingt, heeft hier met Break It Out (geschreven door de leden van American Gypsy, waar ze ook al in zong trouwens) een lekkere disco/funk klassieker te pakken, die nog steeds lekker klinkt.

Candlelight van Next One (Volendam) is een vreselijk klef nummer waarin The Cats geimiteerd worden, maar dan nogal niet goed.

Joe Bourne had eind jaren 70 een aantal zeer behoorlijke soft-soul/funk nummers, maar dit Going Out Of My Head vind ik nogal een niemendalletje.

De keurige huisvrouwenpop van Lori Spee heeft nog nooit iemand zich een buil aan gevallen. Dat is dan ook weer het geval met het veilige Time To Go.

Een afsluiter van jewelste zowaar: de non-album rock&roll single Twisting By The Pool van Dire Straits, het beste nummer van deze plaat.

En lineair gezien, dus dan toch maar 2,5 sterren deze.
P.S.: Ik heb deze LP op een of andere manier 3 keer.

Edit: Blijkt dus dat Willy en Willeke Alberti inderdaad Save Your Love van Renee And Renato gecovered hebben als "Niemand Laat Zijn Eigen Kind Alleen".