Nu genoeg gedraaid om ook echt te beoordelen: dat valt niet eens zo ongunstig uit (4*).
Waarom valt het dan toch mee? Het kostte mij veel tijd om deze EP los te zien van dat magistrale debuut.
Hier rockt Joan wat meer. Op het eerste gezicht leek het me ook allemaal iets te veel recht toe recht aan rock met hier en daar wat zijwegen, iets wat ik op haar volwaardige debuut niet zo ervaarde, daar was alles juist zo verfijnd en subtiel.
Na meerdere draaibeurten merk ik dat dat op deze EP ook aanwezig is, alleen moet je meer je best doen dat te ontdekken.
Wel zingt Joan Wasser hier geweldig.
Ik ben heel benieuwd of ze dit live ook gaat waarmaken, want als violiste bij Rufus vond ik haar nogal schuw en in zichzelf gekeerd overkomen en zo klinkt ze op deze cd zeker niet.