Rotting Christ - Rituals (2016)

Ik heb Rotting Christ altijd al wel een interessante band gevonden, maar meer ook niet. Ik was nooit écht onder de indruk. Ik heb zelfs nooit de moeite gedaan om de albums die voor Theogonia kwamen opnieuw te beluisteren om hier op mume een stem te plaatsen. Maar dat ga ik uiteindelijk toch doen: met deze Rituals hebben ze mij weten te raken. Oude talen, culturen, religies, het spreekt mij sowieso aan. Dat ze voor hun rituelen gebruik maken van o.a. Sanskriet, Aramees, Oud-Grieks, maar ook Frans, speelt dus zeker mee. En ook dat ik Konx Om Pax nog ken uit de geschriften van Aleister Crowley. De muziek is zo zwaar en log dat hij perfect past bij het geheel. Elthe Kyrie is subliem. De dame van dienst is Danai Katsameni: ik had er nooit van gehoord, maar het blijkt een actrice te zijn van het Griekse Nationaal Theater. De andere gastzangers doen het eveneens perfect. Ik ben geen reviewer, dus ik stop er maar mee, maar dit moest ik toch even kwijt.

Sterk album.
Rotting Christ weet als geen ander een duistere sfeer neer te zetten. Ze doen dit door op een sublieme manier vreemde talen (Aramees, Grieks etc.) en repeterende riffs zodanig te gebruiken dat er een sfeer ontstaat die zo als begeleiding bij religieuze rituelen zou passen. Tot nu toe het beste album van 2016!

Ik sluit me bij de twee bovenstaande berichten aan ; IJzersterk,duister en sfeervol album en laat ik zeker mooi ook niet vergeten.

Op zijn tijd echt zo'n lekker album. Vervlogen tijden...

Met de aankomende headline spot op het (ahum) prestigieuse Engel of Death festival in Oss (7 oct) dacht ik dat het wel verstandig zou zijn om me maar weer eens te gaan verdiepen in het ouvre van deze Griekse heidenen. Dus ik zette Rituals maar weer eens op en wat blijkt? Ik ken ze allemaal nog van melodie. Hmmm, misschien in 2016 iets te vaak geluisterd? haha.

En ter ere van Demis Roussos ( wie kent 'm niet) staat er nog een mooie cover op van The Four Horseman.