De Rosa - Weem (2016)

Toch bizar dat dit album totaal onopgemerkt blijft op musicmeter. Bij mij staat het op repeat. Het doet me denken aan the notwist tijdens neon golden. Heerlijke muziek, goede melodieen, tsja gewoon erg goed. Op anydescentmusic ook hoog genoteerd.

Nou niet totaal hoor. De Rosa is toch wel één van mijn meest favoriete bandjes uit Schotland maar het is ook alweer een jaar of 6 à 7 geleden sinds de vorige plaat uitkwam. Komt een band dan niet een beetje in de vergetelheid? Voor mij is het een enorme verrassing dat de band weer een nieuwe plaat heeft gemaakt. En wat voor één. Ik kan weer een tijdje vooruit. Btw, zanger Martin John Henry bracht in 2011 een fraai solo album uit op Gargleblast records: "The Other Half of Everything". Dus dat gat tussen de 2 De Rosa albums werd toch wel enigszins opgevuld. Dat laatstgenoemde album is hier op Musicmeter in geen velden of wegen te bekennen, een liederlijke schande! Maar misschien kunnen we daar zelf iets aan doen.

Doet hier ook rondjes. Ik vind het wel wat fatsoenlijk allemaal.

Bij het ordenen en invoeren in het Discogs systeem kwam deze cd ook weer tevoorschijn, samen met het debuut van deze Schotse groep. Er ging geen belletje rinkelen bij mij, daar zal ik eerlijk in zijn. Iets teveel muziek hier thuis, zodat er nogal eens cd's onbeluisterd op stapels verschijnen.

Hier op MM is de groep ook niet erg populair blijkt wel. Toch is dat misschien wel onterecht. De Rosa maakt geen muziek die je omver blaast, maar mooi gecomponeerde songs, Hoewel het een hele andere groep is, net zoals de Nits van die prachtige ambachtelijke muziek maakt. Dat doet De Rosa ook. Nadat de groep (toen nog een kwintet) na het tweede album (voorlopig) uit elkaar ging, kwamen ze in 2016 weer bij elkaar. tenminste drie van de 5 leden. "Weem" is een goed gemaakt en mooi vormgegeven album.

Een aangename verrassing: elf nummers in een klassieke Britse sfeer, neigend naar de folk uit de jaren 70. Heldere klanken, geen voor de hand liggende of banale melodieën, zachte en ontspannen liedjes. Een werk dat tot in de kleinste details is verzorgd, zonder een noot die misplaatst is. Niets vernieuwends of transcendents, maar toch iets waar je met plezier naar wilt luisteren.
'Weem' is sierlijk, doorspekt met hun kenmerkende, toegankelijke folkrockstijl. Het album is vanaf de eerste luisterbeurt betoverend en wordt alleen maar beter naarmate je er meer naar luistert. Passend genoeg werd de plaat opgenomen in de landelijke Schotse Hooglanden, een omgeving die voortdurend in het werk terugkomt. Van de glorieuze, meeslepende opening van Specters tot het hoogtepunt Lanes , 'Weem' klinkt als een band die zich herenigde omdat het moest. Het resultaat is bijzonder te noemen.

Ik weet niet of de groep nog meer heeft gemaakt of dit toch hun zwanenzang is. Dan is het in ieder geval wel een passende britse zwanenzang.