Innerwoud - Mirre (2015)

Het eerste woord dat opkomt is donker en het tweede is melancholisch maar als je dieper luistert hoor je ook meer variatie en door de korte duur vh album gaat het ook niet vervelen. De 2 eerste nummers zijn wat mij betreft ook de 2 beste. Het is geen muziek die je opzet tijdens een zomerse BBQ maar in de herfst en winter wanneer al het leven wat meer stilvalt en het donker wat meer over het licht regeert doet dit album het prima. Ook knap dat dit gemaakt is met enkel een contrabas en een strijkstok waardoor het soms als een weemoedige cello klinkt en tussendoor ook donkere drones weeft puur door de snaren van de bas.