Vic Chesnutt - Silver Lake (2003)

Silver Lake is toch niet zo sterk. Net als de hoes, is het te glasjes en te gemakkelijk

meest toegankelijke Chesnutt? in elk geval had de man hier zelf nog hoop en geloof erin. (In My Way, Yes bijvoorbeeld) ook Fa-La-La is erg mooi. (2 van zijn mooiste liedjes zelfs m.i)

Als ik het rijtje chronologisch afga, is dit de eerste mindere plaat die ik tegenkom van Chesnutt (met uitzondering van 'Merriment', die ken ik niet). Waarom? Wel, het geluid klinkt me niet bepaald goed in de oren, en dan heb ik het voornamelijk over de sfeer die door de verschillende muzikanten wordt neergezet. Ik ben op het gebied van Chesnutt een beetje een purist, vrees ik, en hoor het liefst zijn nummers zoals die op het debuut te horen zijn. Deze nummers zijn breed uitgesmeerd, en er zit weinig leven in, vind ik. Eigenlijk is hetgeen hier aan schort, niet makkelijk uit te leggen, maar Nakur's versie zit wat mij betreft vrij dicht bij de waarheid.

Een wat ongelijke plaat met sterke nummers (I'm Through, Band Camp, Girl's Say, Zippy Morocco, Fa-La-La en In My Way, Yes) afgewisseld met zwakkere nummers (al de rest). Een song als Sultan, So Mighty gaat wat mij betreft eigenlijk nergens naartoe.
Toch blijft het een artiest die het nog steeds verdient om ontdekt te worden maar vermoedelijk altijd wel een van de vele onbekende parels zal blijven die onder het muziekoppervlak te vinden zijn.