Samen met PFM (Premiata Forneria Marconi) zijn ze wat mij betreft toch echt wel de kroonjuwelen van de Italiaanse progrock scene in de jaren 70.
Le Orme start als een epigoon van de Emerson, Lake & Palmer school: dus orgel (met een beetje andere toetsen instrumenten) + bas + drums, klassiek aandoende thema's. Maar, al op dit album word duidelijk dat er ook andere kanten aan Le Orme zitten die op latere albums verder worden uitgediept. Hier word niet oeverloos gemusiceerd maar word composities gepresenteerd met kop en staart. Met name Sguardo Verso Il Cielo is hier van een schoolvoorbeeld en het is dan ook niet zo gek dat dit stuk nog bijna altijd bij elk concert van de band opduikt.