Heron Oblivion - Heron Oblivion (2016)
mijn stem
46 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Sub Pop
-
Beneath Fields (7:30)
-
Oriar (4:11)
-
Sudden Lament (3:50)
-
Rama (10:28)
-
Faro (5:16)
-
Seventeen Landscapes (7:13)
-
Your Hollows (6:13)
0
geplaatst: 25 februari 2016, 20:05 uur
Al Te beluisteren via: Heron Oblivon
Volgens NPR Music gaat het om moderne donkere acid folk met een psychedelisch geluid.
Volgens NPR Music gaat het om moderne donkere acid folk met een psychedelisch geluid.
0
Vento Vivimus
geplaatst: 5 maart 2016, 18:58 uur
De Sydney Morning Herald schreef:
HERON OBLIVION
(Sub Pop/Inertia)
&#-46637563;&#-46637563;
As solo act, Philadelphia folkie Meg Baird possesses purity of artistry and of voice, her hushed, unadorned songs sung clear and true. In Heron Oblivion, her sweet singing is set against a wild, psychedelic howl, creating contrast and confluence, friction and harmony. The quartet finds Baird behind the drums, Charlie Saufley (of Assemble Head In Sunburst Sound) scorching fretboards, and ex-Comets On Fire dudes Noel von Harmonson and Ethan Miller locked into the groove. Their debut is a succession of epics: seven songs in 44 minutes, jams both stretching out and spiralling skyward, Baird's angelic voice ascending towards a sonic firmament.
HERON OBLIVION
(Sub Pop/Inertia)
&#-46637563;&#-46637563;
As solo act, Philadelphia folkie Meg Baird possesses purity of artistry and of voice, her hushed, unadorned songs sung clear and true. In Heron Oblivion, her sweet singing is set against a wild, psychedelic howl, creating contrast and confluence, friction and harmony. The quartet finds Baird behind the drums, Charlie Saufley (of Assemble Head In Sunburst Sound) scorching fretboards, and ex-Comets On Fire dudes Noel von Harmonson and Ethan Miller locked into the groove. Their debut is a succession of epics: seven songs in 44 minutes, jams both stretching out and spiralling skyward, Baird's angelic voice ascending towards a sonic firmament.
Album is integraal te streamen bij Spotify. Heel aardig debuut. My kind-a-music.
0
geplaatst: 10 maart 2016, 21:28 uur
Staat op de luisterpaal en de eerste indrukken zijn positief, heeft iets weg van Jefferson Airplane.
0
geplaatst: 14 maart 2016, 17:03 uur
Verrassend sterke plaat met Meg Baird in een andere rol dan we van haar zijn gewend. De plaat heeft inderdaad wat psychedelisch maar is eigenlijk te stevig om het acid folk te noemen, al zijn er raakvlakken. Het geheel heeft inderdaad wat weg van een hedendaagse Airplane, wat helemaal niet verkeerd is. Erg goede plaat.
0
geplaatst: 1 april 2016, 12:01 uur
Vol verwachting begon ik aan het beluisteren van dit album, maar helaas zijn de gitaren voor mij té overstuurd en gaat de -toegegeven- mooie stem van Meg Baird naar mijn smaak wat verloren in al het geweld. Liefhebbers van Sonic Youth zouden dit misschien wel kunnen waarderen, maar voor mij is dit -helaas- geen fijn album. Smaken verschillen echter...
0
geplaatst: 28 mei 2016, 09:09 uur
Airplane ? Your Hollows staat op de Mojo Juni bonus CD. Ik moest bij dat nummer meer aan een moderne versie van Trees denken.
0
geplaatst: 31 mei 2016, 09:55 uur
Engelachtige zang met stevig gitaarwerk. Prachtig.
Soms vind ik het ook op Fairport Convention lijken, maar dan wel de 2016 versie.
Soms vind ik het ook op Fairport Convention lijken, maar dan wel de 2016 versie.
0
geplaatst: 28 december 2016, 23:35 uur
Ja dat heeft me aangezet tot luisteren. Muzikaal gezien valt het goed mee, maar die zang trek ik helemaal niet en doet zelfs pijn aan mijn oren.
0
geplaatst: 29 december 2016, 13:13 uur
Cellulord schreef:
Ja dat heeft me aangezet tot luisteren. Muzikaal gezien valt het goed mee, maar die zang trek ik helemaal niet en doet zelfs pijn aan mijn oren.
(quote)
Ja dat heeft me aangezet tot luisteren. Muzikaal gezien valt het goed mee, maar die zang trek ik helemaal niet en doet zelfs pijn aan mijn oren.
Tja, ik snap wat je bedoelt. Ergens is dit plaatje niet echt blijven hangen bij mij, heb betere platen gehoord afgelopen jaar.
0
geplaatst: 25 april 2017, 14:09 uur
Ik vind dat deze plaat een mooie verhouding heeft tussen de oversture gitaren die zorgen voor een hevig psychedelisch geluid en de engelachtige shoegazy zang van Meg Baird, die overigens ook drumt op dit album. Vooral de eerste twee nummers zet ik nog geregeld op - een heel album is me vaak net wat te gortig. Desondanks verdient deze plaat 4* , al is het geen ruime.
0
geplaatst: 18 april 2019, 17:13 uur
Rama is hier letterlijk en figuurlijk het middelpunt van de plaat. Een prachtsong en ook de eerste 2 songs en Your Hollows zijn klasbakken die in de favorietenlijst kunnen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.