William Basinski - Melancholia (2003)

Vind dit eigenlijk niet zo bijzonder, het bijzondere van William Basinski mist het een beetje. Het begint goed met Melancholie 1 maar daarna raakt hij het spoor een beetje bijster. Zitten wel wat leuke dingen op, maar voor mij zijn er net iets teveel stiltes en net iets te weinig unieke momenten om het ergens echt bijzonder te maken.

Ik vind deze juist een van zijn mooiste werken, bijna z'n mooiste zelfs. De manier waarop de losse flarden van tonen in Melancholia 10 en 11 volledig kapot gerukt zijn en de grootste moeite lijken te doen om nog uit de boxen te komen vallen, vind ik ongekend Zo breekbaar als hier wordt muziek bijna nergens.

Ik had een dik jaar geleden wel eens een sampeltje van Melancholia geluisterd, nu de cd in bestelling is kom ik het niet laten om 'm te downloaden,.. verzenden vanuit de UK duurt altijd zo pokkelang. Anyway, dit gaat op zijn minst 4,5* worden. Ik heb een zwak voor 's mans werk, maar dit weet me wee keihard te raken, evenals tDL en The Garden of Brokeness. 46 minuten ervaar ik het als een totaal andere realiteit. Nice

Ik ken Melancholia 6 van een ander nummer, maar kan er niet meer achter komen welke dat nou was. Iemand een idee?

Ik ben er eindelijk achter; Mount Kimbie samplet het in William (oh die titel zal dus meteen een verwijzing zijn).

Haha klopt, was ik een tijdje terug ook achter gekomen, vette sample!

Melancholia of hoe je met een minimum aan klanken een maximum aan gevoelens kan losweken.

Stiekem het beste album van Basinski. Tevens erg toegankelijk. De soundtrack van een tragische terugkeer naar nil.

Kan hier tegenwoordig niet zo veel meer mee, het is me wat te saai.