Mylène Farmer - Les Mots (2001)

Mylene Farmer heeft ontzettend veel goede albums en songs gemaakt. Deze 'best of' bewijst dat weer eens. Ik mis alleen Desine-moi un Mouton. Verder picobello.
Mijn favorieten:
- Sans Contrefaçon
- Pourvu Qu'Elles Soient Douces
- Désenchantée
- L'Âme-Stram-Gram
- Optimistique-moi
- XXL

Het album ken ik eigenlijk niet. Ik ken mylene farmer via de franse radio op vakantie, jammer dat ik het anders nooit ontdekt had, hoewel de nummers best bekend zijn. De nummers libertine en desenchantee kende ik van kate ryan en ik wist niet dat mylene de orginele nummers zong.

Geweldige muziek waar ik de hele dag wel naar zou kunnen luisteren, alleen al omdat het frans is. De media zou echt wat meer aandacht aan franse muziek moeten besteden, zo zonde...

De nummers die ik ken van dit album, en allemaal geweldige aanraders vind zijn: Desenchantee, libertine, pourvu Qu'elles soient douces, en sans contrefacon.

Kijk eens aan, dynamo d. Stem is er.

Toch iets aparts met deze dame ...

Hoewel haar uitstraling, kledij en clips erotisch, gewaagd en zelfs provocerend zijn, beschouw ik haar niet als een slet (sorry voor het woord, maar ja, een koe is een koe en een kalf een kalf). Ze weet perfect een waas rond haar persoontje te creëren, vol mystiek, werkelijk een enorme aantrekkingskracht, hoewel je als tiener niet zomaar naar haar kon kijken als je moeder in de buurt was ...

Over zoveel andere zangeressen die hun uiterlijk en seksualiteit exploiteren, heb ik alleen lelijke gedachten en komt 'het' woord wel bij me op. En zo zijn er veel: Jennifer Lopez, Beyonce, Christina, Britney, Pussycat Dolls ... Misschien komt het omdat het muzikaal talent hier totaal ondergeschikt is aan het imago (in een verhouding van 1 tegenover 99). Misschien omdat ze het er te dik opleggen.
Misschien omdat er hier geen sprake is van een 'vleugje erotiek' maar wel van goedkope vulgariteiten. En in dat rijtje horen ook de rappertjes en hun videoclips, decadentie van begin tot einde. Verheerlijking van stompzinnigheid ten top.

Hierop staan ook 4 nieuwe nummers:
- Les Mots (duet met Seal)
- C'est une Belle Journée
- L'histoire D'une Fée, C'est
- Pardonne-moi

En verder nog een aantal nummers die op eerdere reguliere albums niet stonden:
- A Quoi Je Sers
- La Veuve Noire
- Que Mon Coeur Lâche
- Effets Secondaires

Kortom, nog een reden om hier naar te luisteren.

Zijn 'Plus Grandir' en 'Libertine' op deze verzamel andere versies dan de originelen?

Volgens mij zijn het de single versies want iets korter dan op Farmer's eerste album.

Ja, daar kan je beter op zitten dan op het pliesiebureau.

Geniale verzamelaar. Vooral de typische jaren 80 -achtige melodietjes als Plus Grandir, Libertine, Pourvu qu'elles soient douces en Je t'aime mélancolie vind ik lekker in het gehoor liggen. Beyond My Control, California en Souviens-toi du Jour zijn ook erg goed.
La veuve noire vind ik niet echt een interessante toevoeging.
Verder viel het me op dat naar mijn idee alle singles erop staan, maar niet Dessine-moi une mouton (of is dat geen single?). Toch ben ik blij dat dit nummer er niet aan toegevoegd is. Alhoewel het een aardig liedje is, haalt het wat mij betreft niet het niveau van de andere nummers.

Ik moet eerlijk bekennen dat deze lange speeltijd een beetje teveel van het goede voor mij is. Wat mij betreft had dit ook op één disc gekund (die is er ook wel maar die mist dan net weer bepaalde tracks - zoals 'Beyond My Control' en 'Regrets'). Het is niet zo dat hier daadwerkelijk slechte nummers op staan maar als ik een 'Best of' had mogen samenstellen had ik echt alleen voor de allerbeste gegaan (natuurlijk is dat persoonlijk), niet elke mogelijke single (hoe veel daarvan dan ook een top 10 positie hebben behaald in Frankrijk).
Laat er geen twijfel over bestaan dat Mylène echt fantastische toptracks kan maken. Alle vier de singles van het album 'L'autre' (nummers 11 t/m 14) zijn absoluut onmisbaar. Ik ben ook een enorme fan van 'L'âme-stram-gram', 'Je te rends ton amour' en 'Innamoramento' (allen van het album 'Innamoramento). Ook 'Les mots' (met Seal), één van de destijds nieuwe tracks, vind ik erg mooi. Was ook weer een grote hit in Frankrijk. 'A quoi je sers', een nummer dat hiervoor alleen nog live te horen was geweest, is wederom zeer geslaagd. Een aantal van haar meest bekende tracks als 'Libertine', 'Sans contrefaçon' en 'Pourvu qu'elles soient douces' mogen ook niet ontbreken. Maar dan houdt het toch wel een beetje op. De singles van het album 'Anamorphosée' doen me gek genoeg niet bijzonder veel, al is nog 'California' wel aardig (hoe vaker ik het hoor).
Ik hoop dat ik hier na meer luisterbeurten nog op terugkom. Maar desondanks staat hier genoeg materiaal op om te laten zien dat Mylène echt een icoon is en die status ook verdiend.
En nogmaals : er is hier geen slecht materiaal terug te vinden, maar als de 'highs' van het album zo geweldig zijn als 'Je t'aime mélancolie' of 'Innamoramento', dan is het logisch dat er ook wat dalen op het album te vinden zijn.