0
tangmaster
geplaatst: 20 mei 2008, 07:46 uur
Aardig livealbum. Muziek uit de White Eagle periode, komt wat magertjes over maar het is en blijft heerlijk om naar te luisteren. Neem Ayers Majestic dat neemt je mee naar een ander landschap dan je je in bevind. Het afsluitende Bondi Parade is prachtig om bij weg te dromen en natuurlijk het super stuk White Eagle dat nog steeds een van de beter TD tracks blijft. Een aanrader.
0
geplaatst: 26 maart 2009, 21:56 uur
Live albums van Tangerine Dream zijn over het algemeen erg goed, als het tenmiste een officiële uitgave betreft. Ook dit Sohoman waar op een verslag is te horen van een concert wat ze op 22 februari 1982 gaven het Regent Theatre te Sydney.
Het leuke van dit album is voor mij althans dat er veel materiaal op staat van het album White Eagle Dit album was het eerste wat ik van Tangerine Dream kocht. Op dat album vond ik Convention of the 24 op den duur een tikje saai. Op dit Sohoman klinkt het daarentegen een stuk frisser, waardoor het lijkt of de rondvraag is geweest en iedereen nog wat staat na te praten in een gemoedelijke sfeer. White Eagle wat blijft het toch na al die jaren een heerlijk stuk muziek wat mede komt door de schijnbare eenvoud, want reken maar dat er over iedere noot grondig is nagedacht. Alleen is het hier jamer te noemen dat er naar mijn gevoel iets met de productie niet goed is gegaan.
Ayers Majestic had qua sfeer zo op het album Poland kunnen staan. Een stuwende sequencer van Christopher Franke met daar op wijdse klanken die een beeld oproepen van een woestijn te zijn beland. Het is na mijn idee wat aan de korte kant, waardoor het niet tot een mooie climax komt. Wel volgen er nog wat spacy klanken die best leuk zijn. Ze vormen daarmee een boeiend intro voor Logos Part One. Ondanks dat het een veel kortere versie is dan het origineel blijft het een mooie gedragen compositie.
Ja, en dan is daar al weer veel te snel de laatste track. Bondi Parade Het begin daarvan is wat experimenteel, maar als de weg is gevonden heb ik het idee dat ik aanwezig ben bij een optocht waar het goed toeven is en het nodige is te zien. Als het album daarna stopt heb ik het idee dat ik een goede vakantie heb gehad op het Zuidelijk halfrond.
Het leuke van dit album is voor mij althans dat er veel materiaal op staat van het album White Eagle Dit album was het eerste wat ik van Tangerine Dream kocht. Op dat album vond ik Convention of the 24 op den duur een tikje saai. Op dit Sohoman klinkt het daarentegen een stuk frisser, waardoor het lijkt of de rondvraag is geweest en iedereen nog wat staat na te praten in een gemoedelijke sfeer. White Eagle wat blijft het toch na al die jaren een heerlijk stuk muziek wat mede komt door de schijnbare eenvoud, want reken maar dat er over iedere noot grondig is nagedacht. Alleen is het hier jamer te noemen dat er naar mijn gevoel iets met de productie niet goed is gegaan.
Ayers Majestic had qua sfeer zo op het album Poland kunnen staan. Een stuwende sequencer van Christopher Franke met daar op wijdse klanken die een beeld oproepen van een woestijn te zijn beland. Het is na mijn idee wat aan de korte kant, waardoor het niet tot een mooie climax komt. Wel volgen er nog wat spacy klanken die best leuk zijn. Ze vormen daarmee een boeiend intro voor Logos Part One. Ondanks dat het een veel kortere versie is dan het origineel blijft het een mooie gedragen compositie.
Ja, en dan is daar al weer veel te snel de laatste track. Bondi Parade Het begin daarvan is wat experimenteel, maar als de weg is gevonden heb ik het idee dat ik aanwezig ben bij een optocht waar het goed toeven is en het nodige is te zien. Als het album daarna stopt heb ik het idee dat ik een goede vakantie heb gehad op het Zuidelijk halfrond.
* denotes required fields.
* denotes required fields.