Talvin Singh - OK (1998)

"In Engeland is hij Indiër en in India is hij Brits. Talvin werd in Engeland geboren maar zijn beide ouders komen uit India. Hij ziet zijn mix aan culturen eerder als voordeel dan als nadeel.

Tot zijn zestiende heeft Talvin gewoond en gestudeerd in Engeland, daarna is hij naar India verhuisd om klassieke muziek te studeren. Hij leerde toen de traditionele tabla, nu bespeelt hij die elektronisch en hij noemt het tablatronics. Hij keerde toch weer terug naar Engeland en werkte samen met diverse artiesten waaronder Björk, Sun Ra, Duran Duran, Howie B, Nellee Hooper en Indigo Girls. Hij richtte de nachtclub Anokha (uniek) op, waar jungle dj’s en Aziatische bands optraden. Hij stelde de cd Anokha: Soundz of the Asian Underground samen.
Zijn grote bekendheid heeft hij te danken aan zijn nummer 'Jaan', die ooit in een commercial voor een electronica-merk is gebruikt. Pas in 1998 kwam zijn eigen solo album 'OK' uit.

De muziek van Talvin Singh behoort niet tot een bepaald genre. Tenminste dat vindt hij zelf. Talvin heeft ook een eigen label: The Sound of the Asian Underground, die andere Aziatische artiesten de kans geeft om hun muziek ten gehore te brengen."



Volgens mij in Engeland heel bekend en hip. Ik vind het zelf ook wel goed, maar moet nog een beetje wennen (o.a. aan de Indiase invloeden) en het is ook muziek waar je echt voor moet gaan zitten.
'Sutrix' is in ieder geval al erg mooi.


Edit: het album wordt steeds mooier!

Nadat ik Nitin Sawhney ontdekt had, die op meesterlijke wijze Indiase muziek met andere invloeden weet te combineren, was ik wel benieuwd naar deze zogenaamd soortgelijke artiest, Talvin Singh.

Traveller begint best aardig, maar daarna gaat de muziek nergens heen, en de teksten gaan ook nergens over (hij zegt veel te vaak 'the world in sound', en later uit het niets opeens 'all your troubles are left behind'; ik kan het niet plaatsen).

Vervolgens blijkt dat dit een van de aardigste tracks is; de rest wordt geplaagd door te luid gemixte bastonen, en weet mijn aandacht ook niet vast te houden. Verderop komen we nog een nummer tegen dat behoorlijk goed klinkt, namelijk Light, alleen daar verpest de bas het nummer weer.

Het doet me een beetje denken aan het eponieme album van Lamb, waarbij het album me over het geheel niet interesseert, maar er één track uitschiet (namelijk Gorecki). Bij dit album is dat ook het geval, waarbij de uitschieter Light is, alleen jammer dat zelfs dat nummer niet helemaal geweldig is. Meer dan 1,5* kan ik er niet van maken.

Talvin Singh weet mij dan weer wel meer te bekoren dan Nitin Sawhney, waar de laatste hier en daar een indiaas accent toevoegt aan zijn in essentie westerse muziek (goed, ik heb alleen het album beyond skin gehoord), weet Singh echt een samensmelting van de twee muzikale werelden te bewerkstelligen. Het kostte me wel een aantal luisterbeurten voor ik de muziek op waarde wist te schatten (vooral de songstructuren moesten wennen), maar ik raak er steeds meer van onder de indruk.

Ik luister dit nu niet meer maar vond dit in de jaren nadat deze uitkwam een erg prettig album om naar te luisteren. Ik vond het dan weer frisser klinken dan Nitin Sawhney.