Ennio Morricone - 72 Metra (2004)

Het lot van de bemanning die niet gered kon worden, dat greep Morricone enorm. Van hieruit schreef hij een sombere scores met een grandioos teneergeslagen thema vol onheil en rampspoed. In een laagdrempelig tempo dringt dit behoorlijk sterk emotioneel door, met heel veel flair geschreven. En dat is mooi gevorm op cd in 4 passages. Hierbij rijstde vraag of de componist voor de film echt zulke lange doorlopende passages schreef, of enkel voor een cd uitgaven zo gevormd zijn. 4.5 sterren

Ik moet eerlijk zeggen, dat ik de soundtrack - zonder het script van de film te kennen - helemaal niet zo somber vind. Ik vind het juist een hoopvolle soundtrack. Bij sombere soundtracks van Morricone denk ik meer aan Fateless. Deze soundtrack vond ik een hoog Bulworth-gehalte hebben. Kort samengevat vind ik het een zeer meezwevende soundtrack! 4*

Ik heb wellicht wat overdreven, maar Morricone werkt vaak met een ''tweeklank''.. Fateless is een nogal een bijzonder geval. Zoals ik hier beschrijf.