Submotion Orchestra - Colour Theory (2016)

Slecht is het niet, maar het boeit me minder dan de twee voorgaande albums.

Het klinkt in eerste instantie allemaal erg interessant, maar achter de verschijning schuilt bij de meeste nummers niet veel. Het is toch allemaal wat vlak, met weinig diepgang en variatie, en origineel is dit recept tegenwoordig ook niet meer door goede concurrentie in hetzelfde genre (GoGo Penguin, Portico, enz.).

In navolging van de vorige albums is dit de minst geslaagde maar dat komt ook door het ontbreken van zangeres Ruby Wood die op slechts 2 nummers terug is te horen. Wat wel mooi is, is dat voor de andere nummers uitsluitend zangers zijn gebruikt. Dit is een meer experimenteel album en dat is goed terug te horen.
Ondanks dat is het een lekker album om op een druilerige zondag op weg te dromen...