LNZNDRF - LNZNDRF (2016)

Samenwerking tussen de broers Devendorf van The National en Ben Lanz van Beirut (die ook aan Trouble Will Find Me meegewerkt heeft). De naam is dus een samentrekking van beide namen. Shoegaze, post-rock... Alleszins niet te vergelijken met EL VY. Kan wel eens een erg sterke samenwerking worden.

Een vrij veelzijdige plaat is het geworden. Eerder The War on Drugs-achtige stukken (Beneath the Black sea), maar ook shoegaze en zelfs dreampop à la DIIV. Staat toch op repeat.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: LNZNDRF - LNZNDRF - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

LNZNDRF is een gelegenheidsband die bestaat uit Scott en Bryan Devendorf, respectievelijk bassist/gitarist en drummer van The National, en Ben Lanz, die onder andere trombone speelt bij Beirut.

LNZNDRF moet naar verluid worden uitgesproken als Lanzendorf, wat de naam van de band opeens een stuk minder obscuur maakt.

Ook de muziek van de band is minder obscuur dan de eerste noten doen vermoeden. De ruim 7 minuten durende openingstrack begint met experimentele en ambient achtige klanken die herinneren aan de platen van Brian Eno en Robert Fripp, maar slaat al snel om in een track vol donkere en meeslepende postpunk en postrock.

LNZNDRF kiest ook in de meeste tracks die volgen voor donkere muziek waarin de instrumenten domineren en de vocalen genoegen moeten nemen met een bijrol. Dat is niet zo erg, want wanneer LNZNDRF vocalen toevoegt aan haar muziek maakt het wat mij betreft minder indruk.

LNZNDRF is op zijn best wanneer de instrumenten de tijd mogen nemen en het experiment niet wordt geschuwd. De plaat van het gelegenheidstrio valt dan op door breed uitwaaiend gitaarwerk, inventief drumwerk dat fraai wordt gecombineerd met elektronische drums en synths die werkelijk alle kanten op mogen schieten.

In een aantal gevallen zorgen deze synths voor ondersteunende en vooral atmosferische geluidstapijten, maar LNZNDRF is ook niet vies van dominant aanwezige en soms zelfs tegendraadse synths die zich hebben laten inspireren door het werk van Kraftwerk.

Kraftwerk is overigens maar een van de vele namen die opduiken bij beluistering van de plaat van LNZNDRF. Zeker wanneer de postpunk regeert doet de muziek van de band denken aan New Order (zeker in combinatie met de wat onvaste vocalen) en The Cure, in de meer elektronisch getinte songs duikt naast Kraftwerk ook O.M.D. op, maar de muziek van de gelegenheidsband vindt ook inspiratie in de shoegaze, de muziek van The War On Drugs en af en toe ook in de muziek van The National (invloeden van Beirut hoor ik daarentegen totaal niet).

Het debuut van LNZNDRF is uiteindelijk misschien niet meer dan een tussendoortje, maar voorlopig heb ik wel wat met deze plaat. Erwin Zijleman

Klinkt goed, Future You blijft in mijn hoofd hangen!

Toch wel smakelijke mix van kraut, shoegaze en dreampop. Eerst sprong alleen de eerste song er echt uit, maar bij vaker luisteren valt het kwartje ook bij andere nummers.

Het is wel duidelijk waar de basismuziek van The National vandaan komt, n.l. bij de bas en drum. Dat is bij deze plaat goed te horen.

Begrijp de lage waardering niet zo goed. Vind dit een ijzersterk album.

Oke oke, ik luister schijnbaar al maanden naar dit album zonder door te hebben dat dit een product is van de heren Davendorf, die er al jaren voor zorgen dat The National mijn favoriete band is.. Ah well, het verklaard een boel