Bleached - Welcome the Worms (2016)

Eerste single: Keep on Keepin' on

Ook direct de beste van de plaat (heerlijke song!), maar desalniettemin gewoon een tof album van deze dames. Blijf er toch een zwak voor houden.

Ik ben het volledig met je eens.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Bleached - Welcome The Worms - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het Amerikaanse duo Bleached leverde drie jaar geleden een debuut af dat garant stond voor een hele mooie zomer.

De zusjes Jennifer en Jessica Clavin wisten op Ride Your Heart meedogenloos te verleiden met volstrekt onweerstaanbare popliedjes die de temperatuur onmiddellijk verhoogden tot zomerse waarden.

Ride Your Heart bevatte een serie rauwe, rammelende en punky popliedjes, die vervolgens waren voorzien van een honingzoet suikerlaagje en van refreinen die na één keer horen voorgoed in het geheugen waren opgeslagen.

Het beste van Blondie, The Ramones, The Buzzcocks, The Go-Go’s, The Bangles, Best Coast en The Dum Dum Girls (om maar wat namen te noemen), maar gelukkig ook voorzien van een eigenwijs randje. Bij beluistering van het debuut van Bleached ging de zon onmiddellijk schijnen en bij iedere beluistering wonnen de zonnestralen aan kracht.

De zusjes Clavin hebben inmiddels gezelschap gekregen van bassiste Micayla Grace en opereren tegenwoordig als trio. Samen met de ervaren producer Joe Chiccarelli (The Strokes, Spoon, Morrissey) werd de tweede plaat opgenomen en wat is het een lekkere plaat geworden.

Welcome The Worms volgt op een periode waarin de zusjes Clavin te maken kregen met diepe dalen vol persoonlijk leed, maar een ieder die nu een plaat vol donkere wolken verwacht komt gelukkig bedrogen uit. Ook op Welcome The Worms grossiert Bleached in popliedjes die de zon laten schijnen. In de teksten komt misschien wat ellende voorbij, maar deze kunnen de zonnestralen niet in de weg zitten.

Welcome The Worms ligt in het verlengde van het debuut van de band, maar is nog net wat aanstekelijker. De bovengenoemde lijst met vergelijkingsmateriaal moet worden aangevuld met Joan Jett en Phil Spector, maar alle namen die er al op stonden mogen blijven staan. Verwacht geen muzikale hoogstandjes in de songs van Bleached, maar ondertussen steekt het allemaal wel knap in elkaar en wordt het perfecte zonnige popliedje keer op keer benaderd.

In 2013 begon de zomer met het debuut van Bleached. De zomer van 2016 kan beginnen wanneer Welcome The Worms voor het eerst in de cd speler verdwijnt. Dat dit bij mij op de eerste lentedag van het jaar het geval was kan geen toeval zijn. Erwin Zijleman

Fijn bandje zeg. Beetje surfpunk / rock 'n roll met een Hey ho let's go sfeertje.
Schijnt dat dit album nog wat sneller en ruiger is dan het vorige album.
Die bassiste is wel een aanwinst: een lust voor oog en oor. Knallend spel, sexy looks.

In elk geval live opereren ze met z'n vieren. Er is ook nog een drummer dan. Een man.
Komende gigs in Nederland:
20 mei Amsterdam
21 mei Eindhoven.

Ik vind het dan ook erg jammer dat ik kaarten heb voor Radiohead de 20e, tewijl ik gratis naar Bleached kan in Amsterdam. Ik geef normaliter de voorkeur aan kleinere bands; vorig jaar nog U2 afgeslagen omdat ik kaarten had voor Torres.

Maar Radiohead is toch te speciaal voor mij om te laten schieten. Hopelijk komt Bleached nog eens snel langs. (Eindhoven vind ik te ver fietsen).

Ik val over dat "het beste van".
Want dat is (juist) absoluut niet zo.
Deborah Harry of Joey Ramone hebben/hadden meer rock 'n roll en punkheart in hun pink of kleine teen dan de band Bleached ooit in haar hele carriere in het hele lijf zullen krijgen.
Dat is nu juist de makke. Heb live optredens van ze gezien. Het vlamt of overdondert echt niet on stage.
Maar niettemin een hele fijne ontdekking in 2016, als het enigszins kan zou ik ze graag live willen zien.
Maar laat Blondie en de Ramones de iconen die ze zijn.

Eens, zo groot zijn ze natuurlijk niet, maar ze kunnen nog altijd het beste van deze band kopiëren.

gewoon een bijzonder fijn punkrock plaatje waar er helaas veel te weinig van gemaakt worden.

Wordt me vandaag door Deezer aanbevolen, omdat ik naar Tokyo Police Club heb geluisterd.

Ik zou eerder links leggen naar mannelijke Punk Rock acts dan naar vrouwelijke varianten (zoals aangehaald door erwinz). Het is me net allemaal iets te hoekig / recht toe recht aan rock. De zang zou in elk geval wat vaker buiten de lijntjes mogen. De bas mag ook wel iets harder grommen. Verder zijn er te veel nummers die iets te lang om voor Punk Rock door te gaan. De Psychedelische Pop (aldus Last.fm) hoor ik er verder weinig in terug, een enkel orgeltje dat ergens in I'm All Over the Place (Mystic Mama) opduikt wellicht? Hollywood, We Did It All Wrong klinkt radiovriendelijk en nog het meeste op Blondie, volgende single? Verder geen slecht album, zou het nog een paar keer moeten luisteren.

Wednesday Night Melody voorlopig het fijnste, de opening van Wasted on You is saai maar de rest is wel lekker.