The Rhythm Junks - It Takes a While (2016)
mijn stem
2 stemmen
België
Blues / Jazz
Uitgebracht in eigen beheer
-
Headphone City (3:28)
-
Calling Masala (3:12)
-
Why Would I Worry (3:23)
-
It Takes a While (4:09)
-
The Game Is Up (3:11)
-
How Long (3:13)
-
Hunters of the Heart (3:22)
-
Shopping Again (2:56)
-
Trying to Listen (4:09)
-
Winter Bones (4:22)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 25 april 2016, 08:59 uur
It Takes A While is het vierde album van deze Belgische band, maar voor mij de eerste. Het duurde een paar luisterbeurten voordat ik de echte charme van het album begon te waarderen. Van aardig groeide het album door naar goed en beter.
The Rhythm Junks heeft een aantal gezichten die alle passen bij het totaal plaatje. Van subtiele ballads, waarin de sfeer telkens subtiel verschuift, naar rockelementen waar de band The Black Keys en zelfs een light uitvoering van Royal Blood voorbij laat komen.
Centraal staat naast de stem van voorman Steven De bruyn zijn mondharmonica's. Deze zijn uitzonderlijk sfeerbepalend op het album. De vertaling naar de livesetting zie ik niet, dat zal toch echt anders klinken tijdens de zang. Het ritmetandem is uitzonderlijk competent en vangt ieder nummer op gevatte wijze. Daarover heen liggen uiteindelijk de mysterieuze klanken van een omnichord. Het enige extra instrument of It Takes a While.
Voor mij een nieuwe band, maar een die naar meer smaakt. Gewoon een heel prettige plaat, die niet al zijn geheimen direct prijs geeft en de investering er regelmatig naar te luisteren geheel terugbetaalt.
Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.
The Rhythm Junks heeft een aantal gezichten die alle passen bij het totaal plaatje. Van subtiele ballads, waarin de sfeer telkens subtiel verschuift, naar rockelementen waar de band The Black Keys en zelfs een light uitvoering van Royal Blood voorbij laat komen.
Centraal staat naast de stem van voorman Steven De bruyn zijn mondharmonica's. Deze zijn uitzonderlijk sfeerbepalend op het album. De vertaling naar de livesetting zie ik niet, dat zal toch echt anders klinken tijdens de zang. Het ritmetandem is uitzonderlijk competent en vangt ieder nummer op gevatte wijze. Daarover heen liggen uiteindelijk de mysterieuze klanken van een omnichord. Het enige extra instrument of It Takes a While.
Voor mij een nieuwe band, maar een die naar meer smaakt. Gewoon een heel prettige plaat, die niet al zijn geheimen direct prijs geeft en de investering er regelmatig naar te luisteren geheel terugbetaalt.
Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.
* denotes required fields.
* denotes required fields.