Sanvean schreef:
Ik ga het zelf niet voor mijn rekening nemen, maar misschien is het handig als een van de pure (black) metal-freaks hier de niet-ingewijden eens even uitlegt wat de heer Varg Vikernes (alias Count Grishnackh) nu precies heeft "betekend" voor het black metalgenre (iets voor Dionysos, lijkt me).

Ik werp me graag op.
Wel, Varg Vikernes heeft ten eerste gewoon muziek gemaakt die met een gerust hart genrevormend genoemd kan worden. Hij heeft het niet uitgevonden [bands als Venom en Bathory staan aan de echte basis] maar heeft wel immense invloed gehad op de manier waarop Black Metal tot de dag van vandaag gespeeld wordt. Inmiddels zijn de bands die inspiratie uit BURZUM hebben gehaald, of het na hebben proberen te doen niet meer te tellen.
Op zijn eerste werk
Burzum/Aske hoor je nog invloeden van Bathory, later zou de muziek unieker worden. Er zit duidelijk een evolutionaire lijn in de albums, hoewel
Filosofem [het laatste BM-album] onder doet voor het absolute hoogtepunt
Hvis Lyset Tar Oss, maar goed, het was ook daarvoor opgenomen.
Toen Varg in de gevangenis zat voor de moord op Euronymous, lid van Mayhem, heeft hij nog twee Ambient-albums uitgebracht. Deze zijn zeker niet slecht, maar inhoudelijk lang niet zo sterk als het materiaal ervoor.
Ten tweede is Varg gewoon een muzikaal genie. Althans, dat was hij, want later is-ie een beetje ontspoord en stonden politieke ideologieën hoger op zijn agenda. [Hij heeft zich ook allang afgekeerd van de Black Metal.]
Eigenlijk moet je ook op de hoogte zijn van zijn toenmalige ideeën om de muziek écht te begrijpen. Het is dan ook van essentieel belang dat als je deze muziek gaat luisteren, je de teksten leest.
Ik ken geen Black Metal artiest die zulke briljante dingen heeft geschreven, zo poëtisch en zo vol rancune; overigens niet alleen voor zichzelf, maar ook voor DARKTHRONE op hun albums
Transilvanian Hunger en
Panzerfaust.
De muziek van BURZUM is diep en brengt de luisteraar als het ware in trance door de depressieve, repeterende riffs en epische klanken. De sfeer die de muziek oproept is op elke CD iets anders, maar ongeëvenaard. Het is gewoon kunst. Kunst die aan elke moraal voorbij gaat. Daarom is BURZUM ook niet voor iedereen weggelegd.
Je kan de muziek niet mooi vinden, je kan je verslikken in de productie, je kan de zang niet trekken, kan allemaal. Maar je kan het nooit afschrijven als inhoudsloze herrie, simplistisch gepiel en dergelijke onzin; want dat is het gewoon niet. BURZUM raakt je, of doet dat niet, zoals bij elke kunst.
Voor wie meer over Varg en BURZUM wil weten, is dit een goede link:
http://burzum.org/eng/library/