Tedeschi Trucks Band - Let Me Get By (2016)

Mijn eerste 'guilty pleasure' van 2016. Ik verwacht dat ik dit dit jaar nog vaker ga horen.
Mooi, een beetje (te) gelikt soms. But I like it !!!! postte ik in 2011 hier over hun debuut, vind ik nog steeds, maar dit album is wel sterker dan hun debuut.

Voorganger Made up mind is zeker zo mooi als dit album. Voor mij is TTB zeker geen guilty pleasure.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Tedeschi Trucks Band - Let Me Get By - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Tedeschi Trucks Band; het is een oerdegelijke naam voor een band die op het eerste gehoor oerdegelijke muziek maakt.

De band rond Derek Trucks (die ook nog altijd deel uitmaakt van The Allman Brothers Band) en Susan Tedeschi (die ook een aantal uitstekende soloplaten op haar naam heeft staan) maakte een jaar of drie geleden op mij flink wat indruk met Made Up Mind, maar toch heb ik de nieuwe plaat van de band, Let Me Get By, een aantal weken op de stapel laten liggen.

Dat heeft alles te maken met de muziek die Tedeschi Trucks Band maakt. De band gaat ook op haar nieuwe plaat weer aan de haal met Amerikaanse rockmuziek met vooral invloeden uit de blues en de soul. Het is muziek die je niet snel zal verrassen met uitstapjes buiten de gebaande paden, maar wat klinkt het waanzinnig lekker en wat is het goed gemaakt.

Tedeschi Trucks Band bestaat uit een aantal gelouterde muzikanten, maar de band wist voor de opnames van Let Me Get By ook nog eens onder andere gitarist Doyle Bramhall II, Tim Lefebvre (de bassist op Bowie’s Blackstar), een aantal achtergrondzangeressen en een aantal blazers te strikken. Op Let Me get By horen we uiteindelijk een flink uit de kluiten gewassen band, maar door de fraaie productie van Derek Trucks klinkt de plaat nergens overvol.

Tedeschi Trucks Band maakt zoals gezegd rockmuziek met vooral invloeden uit de blues en de soul. Invloeden uit de blues hoor je vooral in het spetterende gitaarwerk op de plaat, terwijl de krachtige stem van Susan Tedeschi de muziek van Tedeschi Trucks Band voorziet van heel veel soul. Het is voor een belangrijk deel muziek die binnen de lijntjes kleurt, maar het is kleurwerk van een niveau dat maar weinigen gegeven is.

Heel af en toe kleurt de band overigens wel degelijk buiten de lijntjes, bijvoorbeeld in het door 30’s cabaret beïnvloedde Right On Time. Verder is het vooral genieten van topmuzikanten, topvocalisten en songs die misschien niet verrassen, maar wel genadeloos vermaken en je door alle power en soul uiteindelijk ook bij de strot grijpen.

Dat laatste onderscheidt Tedeschi Trucks Band uiteindelijk van andere bands vol topmuzikanten. Let Me Get By imponeert van de eerste tot de laatste noot door het muzikale vuurwerk, maar het is ook een plaat die ademt. En vol passie. Erwin Zijleman

Dat Susan Tedeschi een van de mooiste bluesstemmen heeft dat hoefde niemand mij te vertellen en dat haar man Derek Trucks een van de beste gitaristen op deze aardbol is ook niet. Wat tot nu toe altijd wel een probleem is geweest is de enorme volle sound van de band. Het ene nummer nog voller met blazers dan de andere. Dat maakte een volledige CD uitluisteren lastig voor mij. Vorig jaar werd bekend dat JJ Grey, die net als Derek Trucks in Jacksonville Florida woont, gaat optreden op het Holland International Blues Festival. Ook Grey bedient zich tegenwoordig van de nodige blazers. Zijn album Ol' Glory beviel me dusdanig goed dat ik dacht: "Maar dan moeten Tedesschi en Trucks toch ook wel veel beter op me overkomen dan het tot nu toe deed?" Tot dan vond ik het gewoon goed, maar niet speciaal.

De release van Let me get by kwam dan ook op een perfect moment. Ik heb het album direct besteld en na een aarzelend begin is de CD niet meer uit mijn speler te branden. De blazers zijn beslist niet te veel, ze voegen juist de nodige soul toe. Dan weer blazers, dan komt Trucks er met een prachtig stukje gitaar doorheen en dan is het weer de fenomenale stem van Tedeschi met prachtige achtergrondvocalen. De nummers zelf kloppen ook stuk voor stuk. Het is een mengvorm van allerlei zuidelijke stijlen. Heel veel soul, gospel, beetje funk, beetje blues, beetje Muscle Shoals. Hoewel Tedeschi uit het kille Massachussetts komt zingt ze alsfof ze altijd al in Jacksonville heeft gewoond. Wat een enorme soul heeft dat mens zeg. Ze is op haar beurt ook ontzettend blij met haar band die als een een grote familie speelt en die bezieling hoor je heel goed terug. Hoewel Tedeschi de band heeft opgericht met manlief bedankt ze regelmatig de overige bandleden dat ze van zo'n band deel mag uitmaken. Dat geeft aan dat Tedeschi bepaald niet naast haar schoenen loopt.

Vorige week kwam als klap op de vuurpijl nog het nieuws dat ook de Tedeschi Trucks Band komt optreden in Grolloo op 4 juni. Wat een dag moet dat gaan worden. Dan hoop ik dat Trucks en Grey samen ook nog een stukje samen gaan spelen. Ondertussen verhoog ik dit album naar 4,5 sterren.

tof, zal eens checken. Minder southern rock dan Gov't Mule of Derek Trucks band zeker?

Niet minder southern, wel minder rock en geen moment vergelijkbaar met de Mule. Ik vind het meer soul/gospel met af en toe wat blues/roots/rock erdoor. Echt wel ontzettend southern.

Edit: Ik denk trouwens dat jou ervaringen vrijwel identiek aan de mijne gaan zijn. In het begin klinkt het wel erg glad en commercieel. In zekere zin is dat ook zo, maar luister je door dan hoor je toch echt wel een partij vakmanschap en vooral ook een enorme partij uitstekende songs.

Eerste indruk:

Pijnlijk, maar ik denk dat dit album de slechtste opener heeft die ik dit jaar al gehoord heb op een album, althans half: Anyhow vind ik echt niet sterk en slap commercieel gezeur, tot het nummer opeens instrumentaal heel sterk wordt, met een soort jam-gevoel. Dan gaat het een tijdje de goeie richting op, maar de polka van Right on Time is twijfelachtig, maar ik geef het voordeel van die twijfel. Vanaf dat moment gaat alles goed: funk, blues, stevige blazers, Southern feel, zelfvertrouwen. Top! Enkel Crying Over You-Swamp Raga is weer twijfelachtig: het opent met een half lied dat wel van Robbie Williams had kunnen komen, daarna is het wederom weer erg sterk.

Dus eh, 7 out of 10, voorlopig? Ondanks die missers is de rest wel erg sterk.

Wat meer soul dan de vorige.....lekker relaxed, maar ik mis wat vuurwerk. Misschien gaat het kwartje nog vallen. Voorlopig 3.5*

Een plaat die over de gehele linie ijzersterk is. Ijzersterke en veelzijdige songs, uiterst vakkundig geproduceerd en in elkaar gezet.

TTB is van een uitzonderlijke klasse, met als troef de fantastische zang van Susan en fenomenaal (slide-)gitaarspel van Derek. Veel zangbijdragen ook van achtergrondzangers Mike Mattison en Mark Rivers

volmondig mee akkoord. De band is zo ontzettend goed. Sommige nummers zijn onweerstaanbaar, zoals Let Me Get By.
Toevallig in m'n tweedehandsplatenzaakje op cd gevonden, een echte schat.