Vol 2 opent sfeervol met een soort van Americana doom nummer. Vanaf Haunter is het weer als op het debuut van-dik-hout-zaagt-men-planken-sludge. Een sterk nummer dat alleen net even een minuut of twee te lang doorgaat.
Als Antibody begint denk ik heel even dat Sabbath Bloody Sabbath gecoverd gaat worden, maar al snel neemt het nummer een totaal andere afslag. Aeons is tenslotte een vrij nietszeggende filler die de score voor deze EP aardig drukt.
Een wat onevenwichtig vervolg op de debuut-EP....