Fischer-Z - This Is My Universe (2015)

Een nieuwe Fisher-Z

Ben benieuwd, het logo staat in ieder geval nog recht overeind

Hier zijn alvast wat snippers te beluisteren FISCHER-Z | Free Listening on SoundCloud

Als het materiaal net zo goed is als het solo-album Morethanmusic dan belooft het een schitterend album te worden!

Zo als vaker bij albums van John Watts is hier ook een apart project aan verbonden dat op zijn website en Facebook wordt uitgelegd.

In kort komt het erop neer dat elke CD uniek wordt (al dan niet via bonus cd, is me niet geheel duidelijk). Je krijgt een persoonlijk en dus uniek bericht van John + krijg je een akoestische versie van je favoriete nummer van zijn hand (solo of Fischer-Z). Heb er niet zo veel meer over gelezen de laatste weken maar weet wel dat op Facebook veel akoestische versies verschijnen.

Het album zelf is eigenlijk al een jaar oud, alleen krijgt het nu pas zijn officiële release. Dus als je naar optredens van John Watts geweest bent in het afgelopen jaar kan heb je grote kans dat je al diverse van de nummers hebt gehoord, vaak in een uitvoering met alleen zijn stem en elektrisch gitaar. Het albums werd ook al tijdens die optreden gewoon verkocht maar ik heb dat niet gedaan, die paar nummers die ik heb gehoord konden me niet overtuigen om tot aanschaf over te gaan.

FISCHER-Z | Free Listening on SoundCloud op deze site kun je naar paar nummers luisteren

Winston klinkt lekker, maar de overige opdeze soundcloud kunnen mij nog niet triggeren.
Luister wel het wel als het uitgekomen is.

Morgen officiele releasedag, sommige winkel krijgen hem vandaag al binnen zo heb ik net gezien.

Is ook een deluxe versie van 2 cd's van verkrijgbaar.

Klinkt prima na de eerste beluistering, snap alleen niet waarom hij deze niet gewoon als John Watts heeft uitgebracht.

Omdat hij onder de naam Fischer-Z weer toert...

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Fischer-Z - This Is My Universe - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Tussen 1979 en 1981 was de Britse band Fischer-Z één van mijn favoriete bands. In een periode van drie jaar leverde de band rond voorman John Watts met Word Salad (1979), Going Deaf For A Living (1980) en Red Skies Over Paradise (1981) drie geweldige platen af en behoorde het bovendien tot de betere live-bands van dat moment.

Fischer-Z borduurde met haar muziek voort op de popmuziek uit de vroege jaren 70, maar voorzag haar muziek ook van accenten uit de punk en new wave en maakte het af met een beetje reggae.

Fischer-Z was met haar stekelige songs het Britse broertje van de Amerikaanse Talking Heads, maar helaas ging de band maar kort mee. Fischer-Z dook pas zes jaar na Red Skies Over Paradise weer op, maar op één of andere manier heb ik nooit meer een plaat van de band beluisterd en koester ik nog altijd de drie platen van 35 jaar geleden.

John Watts maakte de afgelopen decennia verder vooral soloplaten (waar ik er wel een aantal van heb), maar duikt nu weer op met een nieuwe Fischer-Z plaat, This Is My Universe.

Het is een plaat die net zo goed een soloplaat van John Watts had kunnen zijn, maar de naam Fischer-Z trekt vast meer aandacht. Het is gelukkig een plaat geworden die de naam Fischer-Z eer aan doet.

John Watts schrijft nog altijd lekker in het gehoor liggende, maar ook stekelige popliedjes. Deze klinken nog wat tijdlozer dan op de vroege platen van Fischer-Z en wat verder opvalt is dat John Watts minder hoog is gaan zingen.

Bij beluistering van This Is My Universe had ik dan ook niet direct associaties met de prachtplaten van weleer, al hoor ik wel steeds meer van het oude Fischer-Z op deze verrassend sterke comeback plaat.

John Watts klinkt op de nieuwe plaat van zijn band gedreven, komt op de proppen met het ene na het andere memorabele popliedjes en stelt in zijn teksten ook nog eens zaken van belang aan de orde.

This Is My Universe is absoluut een groeiplaat. Waar bij eerste beluistering vooral tijdloze popliedjes domineren, grijpt de plaat je bij herhaalde beluistering langzaam maar zeker bij de strot.

Inmiddels heb ik ook flink wat van de sinds 1987 verschenen Fischer-Z platen beluisterd, maar deze komen toch niet in de buurt bij het drietal van lang geleden. This Is My Universe doet dit ook nog niet (maar de plaat is ook nog lang niet uitgegroeid), maar heeft me desondanks vrij makkelijk veroverd. Als Fischer-Z fan van weleer ben ik er heel blij mee. Erwin Zijleman

Fischer-Z heeft nog steeds een kenmerkende opgewekte heldere sound, volgens Britse tradities, melodieus met gitaar, puntige songs, goede zang, die me wel of dan weer niet bevalt.

Fischer Z, dat is natuurlijk gewoon John Watts, en niemand anders. De man die onverstoord door gaat, hij kon begin jaren 80 een wereldster worden, alle ingrediënten waren aanwezig, maar juist toen trok hij de stekker uit Fischer Z. Hij toert al jaren langs allerlei kleinere clubs overal ter wereld en maakt met regelmaat nog een leuke plaat met een kleine politieke boodschap, wat hij ook op This is the universe laat horen. Maar hoe dan ook, de dagen van opzienbarende platen als Going deaf for a living komen nooit meer terug.

dees nieuwe plaat kan niet tippen aan het vroegere werk...maar komt wel in de buurt.
een verassende plaat van Fischer Z aka John Watts!

halfje erbij, ondanks dat ik sommige titels van nummers niet echt geweldig vind ik de nummers wel fijn.

Halfje erbij... omdat deze plaat heerlijk wegluistert bij dit fraaie weer!

Hm, het release jaar is toch eigenlijk niet juist, immers ruim een jaar geleden uitgebracht in eigen beheer (gewoon verkrijgbaar) en in 2016 opgepikt door een grotere platenmij.

This Is My Universe by Fischer-Z (Album): Reviews, Ratings, Credits, Song list - Rate Your Music - rateyourmusic.com
METALGLORY Magazine - Reviews - This Is My Universe CD Review Rezension

Da's de leeftijd. Zangers die hun bereik houden zijn mazzelpikkies. Ik heb nummers geschreven in de 70s en 80s die ik niet meer kan zingen in de ozzinele toonsoort............

Is aangepast

Ook voor DjFrankie. Destijds was alles bekend behalve een officiële releasedatum, ik heb destijds een vraag gepost over wat te doen maar daar is toen geen reactie opgekomen zodoende is er toen niets mee gedaan totdat John een datum noemde op Facebook.

Dit is ook niet de eerste nog de enige keer dat er dit soort onduidelijke zaken gebeuren rond releases. Artiesten zijn soms erg terughoudend met het geven van gegevens en wachten soms tot er een label bekend wordt. Of wachten tot de dag van officiële release.

Daarom had ik ook nog geen correctie ingediend.

Kan hier weinig over vinden behalve dat het oude demo en b-sides zou betreffen. Iemand enig idee?

Oorspronkelijk was het idee dat elke fan zijn/haar eigen versie van het album zou krijgen dat wil zeggen, je kon aan John verzoeken om een akoestische versie te spelen van je favoriete nummer van hem. Die zou dan toegevoegd worden bij dit album. Nu kan ik me voorstellen dat als je dit voor een paar fans doet dat dit nog gemakkelijk te doen is. Een unieke cd branden die een tracklist heeft met een exclusief nummer voor jou alleen. Maar kan me ook voorstellen dat hij gewoon er een bonuscd van maakt (2e cd) waarop dan enkel dat akoestische nummer staat. Iemand die gebruikt heeft gemaakt van dit aanbod zou hier even moeten uitweiden.

ok

Helaas niet goed meer van stem. Dat iets te hoge stemmetje. Het is niet meer, tand des tijds heeft toegeslagen, jammer.

Na zeven jaar stilte op MuMe rond dit album ga ik roepen dat dit een lekker plaatje is. DIT IS EEN LÉKKER PLAATJE! Zoals hierboven vermeld eigenlijk een soloplaat van Watts, wat geldt voor ieder album van de groep dat vanaf 1987 werd uitgebracht, te beginnen met Reveal.
Alhoewel de stem van John Watts enigszins gebruind is bij het ouder worden, is daarin wél een aangenaam hees randje gerijpt. De hoge stem van voorheen klinkt desondanks een enkele keer terug en je herkent onmiddellijk dat dit dezelfde is als die van de vermaarde eerste drie Fischer-Z's. De band is echter compleet anders dan toen: toetsenist Matthew Gest, bassist en achtergrondzanger Matthew Waer en drummer Sinisa Banovic.

Nadat ik Fischer-Z in 2017 weer op mijn radar kreeg toen via YouTube opvolger Building Bridges verscheen, ontdekte ik via datzelfde platform dit This Is My Universe. Althans, de verpletterend mooie single Just-a-Man. Autobiografisch? Begrijp ik goed dat hier de pijn van een echtscheiding klinkt? Ik vond en vind het een ontzagwekkend mooi liedje.
Op de de eerste helft van This Is My Universe klinkt sowieso het ene na het andere lekkere gitaarnummer. Net als bij het vorige album dat ik de afgelopen weken van hem beluisterde, het als J.M. Watts uitgebrachte Thirteen Stories High uit 1997.
De tweede helft had meer draaibeurten nodig, maar pakte me vervolgens wél. De muziek is er rustiger met meer ruimte voor toetsen; Watts trapt niet meer het scheurgitaareffect in of hervond zelfs zijn akoestische gitaar. Ook dat wérkt. Martha Thargill bijvoorbeeld dwong me achter het stuur tot meezingen en de stem van Watts is er fraai breekbaar.

Ik heb de cd+dvd-editie, met op dvd een concert voor Studio Nord in Bremen, opgenomen in 2015. Na vier nummers van dit album volgen de klassiekers Red Skies over Paradise, Pretty Paracetamol, The Worker, Berlin en Marliese. De hoge noten haalt hij daarin nog steeds. Heerlijke bonus!

Maar ook zonder de dvd een heel aangenaam album. Dat Fischer-Z inmiddels eigenlijk een verkapte naam voor meer John Watts-solo is, maakt niet ongedaan dat hij me opnieuw raakt, ontroert, vermaakt en ontspant.