Nat King Cole - Sings for Two in Love (And More) (1953)

Deze Capitol cd bevat voornamelijk easy listening jazz vocal materiaal van Nat King Cole.

Tot het midden van de jaren vijftig is Nat King Cole de grote jazz pianist/vocalist die samen met zijn trio een vernieuwend geluid laat horen.

Vanaf 1955 komt de nadruk meer te liggen op de easy listening achtige uitvoeringen, waarvoor de stem van Nat uitermate geschikt is.

In de jazz wereld wordt de 'move' van Nat niet door iedereen in dank afgenomen. Velen zien het als verraad aan de jazz muziek.

In ieder geval leveren de Nat platen miljoenen dollars op. Met name voor Capitol zijn dit welkome inkomsten. Door de opbrengsten van de Nat King Cole platen worden complete studio's gebouwd.

Voor wie geinteresseerd is in Nat King Cole als easy listening jazz vocalist is deze cd de moeite waard.

This Can't Be Love, Lets Fall in Love, Al Most Like Being in Love, Too Much en If You Said No, zijn de uitschieters.

Ik heb dit in mijn jeugd vele malen moeten aanhoren en vond het toen, en nu, uitermate slaapverwekkende zwijmelmuziek. Dat de man kan zingen is duideijk maar ik dank nog eke dag God op m'n blote knieen voor de uitvinding van de rock & roll.

Dit album werd oorspronkelijk (in 1953) als een dubbel-ep uitgebracht (8 nummers in totaal) en het werd in 1955 uitgebreid met twee nummers en verscheen toen als elpee. In 1987 werd dit album, en toen uitgebreid
met nóg eens 5 nummers op cd uitgebracht. Vorig jaar vond ik deze cd bij een kringloopwinkel, en ik kon mijn geluk niet op. Want dit is een schitterend album, met niet al te vrolijke songs over de liefde, of wat daarvoor door moet gaan - Cole treedt hiermee min of meer in de voetsporen van Frank Sinatra.
De orkestraties zijn in bijna alle gevallen van de hand van Nelson Riddle, en hij stond ook vaak voor het orkest. Dat orkest klinkt in ieder geval in alle gevallen schitterend; verder zijn de songs échte classics van hoog niveau - en bovendien is Nat King Cole een heerlijke zanger. Vandaar mijn hoge score.