Om - Conference of the Birds (2006)

Album van het jaar tot nu toe. Minimalistische stoner rock met alleen de ritmesectie van drum en bas die traag aan je voorbij dreunt en ronkt. Voeg daar de repetitieve zang aan toe waar een soort van meditatieve werking vanuit gaat en je hebt een ruim 33 minuten durende geluidstrip van epische proporties.
5*

Klinkt interessant. Eens opzoeken dan maar.

Het bezwerende 'At Giza' is alvast een van de knapste nummers van dit jaar.

op de een of andere manier doet mij dit denken aan Oneida, maar dan wat rustiger.

Maar het klinkt zeker wel erg fijn dit.

ik maak er 4 sterren van voor dit moment.

Bubba omschijft het vrij goed heb er niks aan toe te voegen, hoogstens dat mensen die dit leuk vinden ook maar een naar dingen zoals Oneida moeten luisteren (een band die überhaubt te weinig aandacht krijgt hier)

Een interessante ontdekking dit. Duidelijk gevalletje "less is more" kan ik wel zeggen. Ze staan volgend jaar april op het Roadburn festival in 013 (samen met oa Neurosis).

Er is ook een mooie 7 inch uit met Six Organs Of Admittance

Inderdaad, die is geweldig! Die had van mij rustig op een 12 inch gekund. Beiden zijn hele toffe nummers.

Geweldige plaat van de drummer en bassist van Sleep. Het is nogal minimalistische stonerrock, maar toch slagen ze erin om genoeg variatie te creëeren. Knap!

Dikke 4 sterren van mij!

Met een halve ster verhoogd.
Ik kan trouwens niet uitleggen waarom ik de intro van At Giza zo onwijs goed vind. Hebben meer mensen daar last van? Of ben ik de enige.

Uitleggen is moeilijk ja, deed mij beetje denken aan jaren 70 progrock a la genesis, maar met zwaardere ondergrond a la neurosis, tja, lastig inderdaad.
Onwijs goed is misschien nog wel beter.

Een tijdje terug luisterde ik nog veel naar 'stoner' of hoe het ook dan mag heten. Maar op een gegeven moment was ik die bands een beetje beu. Ik kon er weinig nieuws meer in ontdekken en veel bands deden gewoon elkaar na.

Maar deze plaat is erg verfrissend. Mooie loodzware baspartijen en zweverig drumwerk met daarboven bezwerende zang. Minimaal maar het werkt, en hoe. Die ruimte/ leegte in de nummeres dat is hun kracht.

De lengte van de nummers is ook perfect. Tuurlijk had de band nog uren door kunnen jammen, maar was dat net zo effectief geweest? Ik denk van niet.
Geweldig hoe er op het eind van At Giza even gas gegeven word. Dit is de persfecte overgang naar het wat hardere Flight of the Eagle.

Goed om een band te horen die niet in de jaren 70, Kyuss-kloon roes is blijven hangen.

4*

Ik ben erg enthousiast over dit album Het "hakt" er meteen in met het zwaar zweverige stemgeluid van de zanger en het gebruik van een zware bas en het ritmegeluid van de bekkens. Flight of the Eagle sluit er mooi op aan, ondanks dat dit nummer dynamischer is dan At Giza. De zanger klinkt hier ook minder bezwerend en de bekkens zijn hier ook nog goed aanwezig, zodat het geheel niet al te zwaar klinkt. 4*

Mij begint dit album steeds meer tegen te staan. 't Is al met al nogal straightforward doom-/stonerrock die onmogelijk aanspraak kan maken op de originaliteitsprijs, en in feite is er geen enkele reden om niet gewoon Sleep's Jerusalem op te zetten i.p.v. dit album. Halfje eraf naar een 3/5.

staat nu op door bobs top 10 en at giza pakt al meteen. Klinkt voor mij toch behoorlijk seventies en ik denk met dit nummer zelfs aan de lange nummers van the doors. Allez, al één goede cd die ik in 2006 niet ontdekt heb (die laatste dagen tellen niet meer mee )

Het klinkt niet verkeerd... Maar toch blijf ik met weemoed terug denken aan het geluid dat deze jongens konden produceren met Sleep... Het idee verschilt niet zoveel; er mist alleen een gitarist...

ontbreekt

zo'n lekker plaatje. punt.

........in 2007 hebben ze in show gedaan in Jeruzalem van 5 en een half uur .....

Waar ze op hun vorige album nog teveel op het Sleep geluid leunden vind ik dit een stuk origineler en beter, trage en dreunende minimalistische stonerrock.

Exact. Net als bij Variations on a Theme.

Meh, deze plaat trok mijn interesse, maar stelt me toch teleur. Vind het helemaal niet erg als een band zijn composities minimalistisch opbouwt, maar zorg er dan ook voor dat je iets maakt dat het waard is om te herhalen.

Ken je Sleep ook? Die hebben een album wat Dopesmoker heet en daar staat een nummer van een uur op.
Mischien kun je dat wel waarderen, is net zoiets alleen dan stukken gaver.

Nee, Sleep ken ik nog niet. Zal Dopesmoker morgen eens checken.

OM was vroeger Sleep, of er zaten leden van in Sleep.
Pilgrimage het album wat hierna komt is trouwens ook een stuk beter.