Gunther Brown - North Wind (2016)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Gunther Brown - North Wind - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Ik was al weer twee jaar geleden stevig onder de indruk van Good Nights For Daydreams, het debuut van de uit Portland, Oregon, afkomstige band Gunther Brown.

De band positioneerde zichzelf destijds als alt-country band, maar bleek goed te zijn voor een verrassend veelzijdig geluid vol onverwachte invloeden.

Good Nights For Daydreams begon misschien bij de alt-country van bands als Uncle Tupelo en The Jayhawks, maar begaf zich al snel ook op andere terreinen, waardoor de muziek van de band me minstens net zo vaak deed denken aan onder andere R.E.M. en Buffalo Tom (wiens beste platen ik nog steeds koester).

North Wind, de tweede plaat van de band, gaat verder waar het debuut twee jaar geleden zo fraai ophield, maar zet ook een aantal flinke stappen vooruit.

Alt-country vormt nog altijd de basis voor de muziek van Gunther Brown, maar als de band zich buiten de gebaande paden van dit genre begeeft, doet het dit ook vol overgave. De banden met de American Underground en de indie-rock zijn wat strakker aangehaald, wat resulteert in heerlijk gruizige gitaren, maar Gunther Brown is ook dit keer niet vies van songs die je vanuit de gruizige 90s indie-rock terug sleuren naar de hoogtijdagen van de zonnige countryrock.

Vergeleken met het al zo goede debuut laat North Wind over de hele linie groei horen. Muzikaal steekt het allemaal nog beter in elkaar, met een glansrol voor de veelvuldige gitaar duels, maar ook de rauwe zang van Pete Dubuc en de songs op de plaat hebben flink aan kracht gewonnen.

Gunther Brown grossiert nog altijd in songs die onmiddellijk overtuigen, maar die ook vol verrassing zitten. In het begin van de plaat is die verrassing nog betrekkelijk subtiel met net wat meer gruis op de snaren en stembanden, maar naarmate de plaat vordert, trekt Gunther Brown steeds meer uit de kast en gaat het ook aan de haal met onder andere swamp-rock en country-gospel.

Net als je denkt dat je weet waar je aan toe bent bij Gunther Brown, gaat de band in de slottrack nog eens helemaal los met een bijna avant-gardistische track vol onnavolgbaar gitaargeweld. Het is een treffend slot van een plaat die nog meer indruk maakt dan het geweldige debuut en die het daarom absoluut verdient om gehoord te worden, ook of zelfs juist in Nederland. Erwin Zijleman

Wat een heerlijke partij songs brengt Gunther Brown toch weer. Georgia heeft Chris Stalcup, Portland Maine heeft Gunther Brown. Het debuut was al geweldig, alleen net even iets minder samenhangend dan het album van zijn vakbroeder uit Georgia. North Wind laat echter aan duidelijkheid en samenhangendheid niets te wensen over. Elke song staat als een huis en nestelt je direct in je geheugen. De ene meezinger na de andere. Heerlijke nuchtere rootsy plattelandsrock, maar wel van hoge kwaliteit. Eigenlijk hoef je hier niet zo ingewikkeld over te doen. Zo hoort een rootsalbum gemaakt te worden. De vocalen van Peter Dubuc zijn heerlijk rauw en recht voor zijn raap. De gitaardeuntjes van Chris Plumstead, zo eenvoudig, maar zo lekker. Die overheerlijk baslijntjes van Mark McDonough, keurig afgetimmerd door drummer Derek Mills. Ik heb even op de site van de band gekeken, maar ze lijken nog niet gauw naar Nederland te komen. Het lijkt me echter geweldig om in een volle Oosterpoort met ijn allen Jesus Ain't Listening Tonight mee te brullen tijdens Take Root. Gunther Brown brengt het zonnetje in huis. Heerlijk.

Volgend jaar april is Gunther Brown in Nederland voor meerdere concerten. Daar heeft ene Bert Pijpers voor gezorgd. Ik ben bang dat Pijpers van beneden de rivieren is, want alle optredens zijn minimaal 2 uur sturen van ome Hendrik vandaan. Ik houd echter hoop, want een paar data staan nog open.

Gisteren twee keer zien optreden, de eerste keer deden ze een instore in Doetinchem in het kader van Record Store Day en later op de dag gaven ze in dezelfde plaats nog een volledig concert. En Hendrik68 je hebt niks te veel gezegd. Wat een prachtige rootsband! En wat een toffe gasten die echt geweldig muziek maken! Het was echt top!

Gisteravond in de Q-Bus in Leiden deze band zien spelen, voor misschien nog geen 20 man. Desalniettemin gingen ze er volledig voor. Live een prima band, sympathieke uitstraling en heerlijke rootsnummers in diverse stijlen. De soms wat verrassende wendingen in een aantal nummers deden wat merkwaardig aan, maar gaven de band anderzijds iets authentieks. Ben benieuwd hoe 'North Wind' thuis klinkt. Zoals de meeste V.S. bands waren ze na afloop volledig open en benaderbaar. Met de zanger een boeiende conversatie over "the state of the world" gehad. De conclusie? Het mogen iets minder interessante tijden worden.