Avishai Cohen - Seven (2008)
mijn stem
1 stem
0
geplaatst: 3 februari 2016, 17:19 uur
Een pittige release dit Seven met de volgende rolverdeling:
Violet: Sivan Magen - Harp
Indigo: Sivan Magen - Harp, Dave Eggar - Cello
Blue: Dave Eggar - Cello, Omer Klein - Piano
Green: Omer Klein - Piano, Yoni Sliver - Bass Clarinet
Yellow: Yoni Silver - Bass Clarinet, Avishai Cohen - Trumpet
Orange: Avishai Cohen - Trumpet, Shanir Ezra Blumenkranz - Bass
Red: Shanir Ezra Blumenkranz - Bass, Eyal Maoz - Guitar
Night (Composer's Version): Avishai Cohen - Piano
Verstilde klanken, soms naar klassiek neigend, en zodra Avishai op trompet te horen is duidelijk weer jazz. Het is een abstracte compositie sterk met de kleuren van de natuur verbonden waar het voortdurende effect van licht in ons leven gevierd wordt.
Er zit ook een opbouw in de composities die telkens ruim 20 minuten duren. Van het eerste nummer met solo-harp naar de moderne elektrische gitaar. Het symboliseert de evolutie van tijd, van het begin tot het einde van de dag.
Klinkt zwaar, valt in de praktijk nog wel mee. De klanken van de cello zijn verwarmend, de harp geeft het iets lichts mee. Wat vooral mooi is aan dit album is de overgang van instrumenten in elk nummer. Telkens geeft er eentje het stokje over aan de ander.
Het heeft iets onthaastends. Wel een flinke zit.
Violet: Sivan Magen - Harp
Indigo: Sivan Magen - Harp, Dave Eggar - Cello
Blue: Dave Eggar - Cello, Omer Klein - Piano
Green: Omer Klein - Piano, Yoni Sliver - Bass Clarinet
Yellow: Yoni Silver - Bass Clarinet, Avishai Cohen - Trumpet
Orange: Avishai Cohen - Trumpet, Shanir Ezra Blumenkranz - Bass
Red: Shanir Ezra Blumenkranz - Bass, Eyal Maoz - Guitar
Night (Composer's Version): Avishai Cohen - Piano
Verstilde klanken, soms naar klassiek neigend, en zodra Avishai op trompet te horen is duidelijk weer jazz. Het is een abstracte compositie sterk met de kleuren van de natuur verbonden waar het voortdurende effect van licht in ons leven gevierd wordt.
Er zit ook een opbouw in de composities die telkens ruim 20 minuten duren. Van het eerste nummer met solo-harp naar de moderne elektrische gitaar. Het symboliseert de evolutie van tijd, van het begin tot het einde van de dag.
Klinkt zwaar, valt in de praktijk nog wel mee. De klanken van de cello zijn verwarmend, de harp geeft het iets lichts mee. Wat vooral mooi is aan dit album is de overgang van instrumenten in elk nummer. Telkens geeft er eentje het stokje over aan de ander.
Het heeft iets onthaastends. Wel een flinke zit.
* denotes required fields.
* denotes required fields.