The Field - The Follower (2016)

Zeer benieuwd!

+1

Ik ben ook enorm benieuwd. Inmiddels is een een live versie van het titelnummer te beluisteren en die klinkt vertrouwd goed. Grappig hoe The Field met zijn repeterende muziek echter nooit in herhaling valt.

Woooo, ik zie hier enorm naar uit.

Yes! Daar is hij weer. The Field heeft mij tot nog toe nooit teleurgesteld.

Altijd zwaar verslavende, melodische minimal techno!

Ja hoor, weer een fraaie toevoeging aan het tijdloze oeuvre van Alex Millner. Hoogtepunten zijn wat mij betreft de laatste twee nummers. Vooral Reflecting Lights is spectaculair. En wat te denken van Pink Sun of Monte Veritá? Minimalistische, repetitieve eeuwigheid. Ik zwijmel weg bij deze prachtplaat.

En dit jaar live op Pitch Festival! Zin in!

Een nieuwe The Field? Dan zet ik ook weer eens een comment op musicmeter

Met de zwarte hoes ontstaat de verwachting dat The Follower wat steviger is dan voorgaande albums en dat lijkt op het eerste gehoord redelijk te kloppen. Fijn plaatje en misschien blijkt deze op den duur wel één van The Field's beste.

Mooi verwoord en met de toevoeging daftpunk dat hij nooit in herhaling valt, zonder dat er sprake is van radicale stijlbreuk is wel vrij uniek. Tijdens het beluisteren van deze plaat word ik regelmatig overvallen door de gedachte: "hoe flikt die dat nou toch weer." Op het oog eenvoudige thema's, die worden uitgesponnen tot een buitengewoon hypnotiserende trip. Ik vind Raise the dead vooralsnog het meest succesvolle nummer van de plaat. De subtiele opbouw in dat nummer is echt ongeëvenaard, zelfs in het oeuvre van The Field, wat mij betreft.

Monte verita en Reflecting lights. Damn wat een pracht! Weer een album van The Field wat het aanschaffen waard is. En dan te bedenken dat ik het eerst een ispiratieloze flut artiest vond. Muziek om in te groeien.

Haha mooie woordspeling. Hij valt binnen zijn nummers valt natuurlijk alleen maar in herhaling

Maar ben heel blij met deze nieuwe The Field. Na een paar keer luisteren blijkt dit weer een groeibriljantje. Liefst met de koptelefoon op of heel hard in de auto. Jammer dat ik hem moet missen op Pitch. Twee jaar geleden was hij daar al briljant in de hitte.

The Field heeft mij tot nu toe nog nooit teleurgesteld. Ook dit album niet die het voor mij toch vooral moet hebben van de eerste drie nummers.

Een paar weken al vrijwel non-stop op repeat. Alleen Pink Sun doet me weinig, maar de overige nummers horen wat mij betreft bij zijn sterkste werk. Hij bouwt lekkere, subtiele melodieen in die het erg goed doen met name tijdens het hardlopen. Van het weekend weer heerlijk in trance het strand afgerend met dit album op

Ben ik nu de enige die nog niet echt overtuigd is? Uiteraard klinkt het weer aardig, maar het voelt ook aan als een dertien in een dozijn techno plaat. Datgene dat een onderscheid kan maken tussen deze en andere dergelijke platen ontbreekt toch wel. Daarom ook een drieënhalve sterren voor deze plaat.

Alleen Monte Veritá blijft echt bij mij hangen, voor de rest ben ik het met IllumSphere eens; weinig onderscheidends, niet bijster origineel of van opvallende klasse. Waarschijnlijk luister ik het ook niet weer, vandaar dat ik qua cijfer ook niet hoger uitkom dan drie sterren.