Rokia Traoré - Né So (2016)

Erg mooie cd weer! Met een gedurfde cover van o.a. Strange Fruit van Billie Holiday.

Ze staat in maart in Amsterdam in de North Sea Jazz Club. Even langs gaan dus

Ingetogen en persoonlijker dan eerder werk dat mij ook minder aansprak, er klinkt meer jazz. Mayé en No Sé springen er voor mij uit en een onopvallende cover van Strange Fruit. De teksten gaan ook meer over maatschappelijke en politieke kwesties. Productie: John Parish o.a. PJ Harvey. Mogelijk haar beste album.

Dit is voor mij één van de allermooiste albums van het jaar, en dat terwijl ik tot dit jaar nog geen enkel album van haar had beluisterd. Dat komt doordat mijn plaatselijke platenhandelaar folkmuziek en niet-westerse muziek slecht bijhoudt, en bovendien is er zo ontzettend veel goede muziek beschikbaar dat mij wel eens wat ontgaat.
Heel vaak gedraaid tijdens contemplatieve buien - op dat niveau werkt dit soort muziek blijkbaar voor mij. Maar ik kan er ook "gewoon" naar luisteren terwijl ik in de keuken een maaltijd aan het klaarmaken ben. De stem van Rokia Traoré vind ik zo ontroerend, en het gitaarspel (naast Traoré spelen er nog twee gitaristen mee) sleept me geheel mee.
Mooi geproduceerd trouwens door John Parish; het transparante geluid is een duidelijke plus voor mij.

Obikè is een complex maar prachtig nummer, zeer muzikaal. Verder vind ik het titelnummer Né So mooi. Ik geloof dat dat 'thuis' betekent en gaat over de miljoenen vluchtelingen in de wereld. Hopelijk blijft Rokia Traoré wel in haar eigen Malinese taal (Bambara) zingen of eventueel in het Frans. Zodra ze in het Engels zingt wordt het minder, mede doordat ze die taal - zo te horen - nog niet voldoende beheerst.

Ik las het tragische verhaal van de strijd van Rokia met haar ex-man over de voogdij van hun dochter.

Ze is zelfs gearresteerd in Parijs en gevangengezet, terwijl Mali haar een diplomatieke status had gegeven en de voogdij over haar dochter had gegeven. Ik weet niet veel het recht, maar sat zij gevangen is gezet, en dat het Malinese rechtssysteem in Europa volledig wordt genegeerd en opzij geschoven, klinkt niet goed.

Grote artiesten als Salif Keita, Youssou N'dour en Angelique Kidjo hebben ook haar vrijlating geeist. Dit speelde allemaal in 2020 en wat de waarheid ook is, zij verdient dit niet.

Ik weet hoe ik kan bijdragen, behalve haar muziek kopen en draaien. Ik zal eens verder zoeken of er acties zijn opgezet.