Blaze Bayley - Infinite Entanglement (2016)

The King of Metal was het eerste album door meneer Bayley die ik echt slecht vond. Hopelijk is deze weer wat beter. Ik heb er wel zin in, in ieder geval. De hoes is net een Star Wars poster, maar dan met minder karakters.

Deze is zeker een stuk beter dan The King of Metal, lekker gevarieerd album! Ik heb er nu 2 luisterbeurten opzitten en er staan een stel sterke tracks op. De productie is niet helemaal top helaas, maar gelukkig niet zo slecht als The King of Metal. Toch jammer dat hij min of meer door financiële redenen gedwongen wordt om de kwaliteit zo terug te laten schroeven want hij verdient zeker beter. Zal als ik hem vaker heb geluisterd wel een recensie schrijven Ik zou hem zeker een kans geven!

The_CrY Star wars is ook leuk bedacht inderdaad, alleen eerste waar ik aan dacht was een heel futuristische eddie !

Hoe dan ook ik ben in ieder geval erg benieuwd naar deze ook omdat ik al meerdere positieve geluiden heb gehoord her en der.

Ik was fan van Blaze tijdens de Maiden-periode, in die mate zelfs dat ik de terugkeer van Bruce vervloekte. Sindsdien wel geen enkele solo-plaat gehoord, dus ik kan niet vergelijken. Deze plaat is voor mij alvast dik erop, misschien moet ik toch eens gaan terugkijken...

Waar het songmateriaal minder was op de voorganger The King of Metal is het niveau van het songmateriaal terug gestegen op dit album, met name de gitaarstukken. Sterke songs, ik krijg bij sommige nrs. terug een Iron Maiden (Blaze era) gevoel (bijv. bij 'A Thousand Years'). Afgelopen zondag de man nog eens live gezien en ontmoet. Sterke performer en een aangenaam persoon.

Blaze ken ik alleen van zijn Maiden tijd, wat ik overigens niet vond tegenvallen. Maar dit verrast mij. Stevige metal met concept, ik hou ervan!!

Na jaren dan eindelijk Infinite Entanglement goed beluisterd. Even wennen moest ik wel, want de zwaardere en donkerdere sound van The Man Who Would Not Die en Promise & Terror is er niet meer. In de plaats daarvan is het geluid weer wat lichtvoetigere NWOBHM die vooral aan een variant op Iron Maiden doet denken. Blaze zelf klinkt in ieder geval weer aanstekelijk in zijn enthousiasme en de plaat zelf is erg gevarieerd. Energieke stampers als 'A Thousand Years' of 'Dark Energy 256' zijn toch onmiskenbaar Blaze Bayley. De ballad 'What Will Come' is een fijne verrassing en doet de nare nasmaak van 'One More Step' van The King of Metal snel vergeten. 'A Work of Anger' sluit de plaat af met een wat complexere song, waar vooral in de intro en outro Steve Harris-achtige baspartijen opvallen. Ach, als ex-Maiden frontman mag je af en toe wel wat refereren aan je voormalig broodheer.

Het eerste deel van wat de 'Magnus Opus' van Blaze had moeten worden heeft helaas nooit de impact gehad waar Blaze op gehoopt heeft. Hierdoor hebben de andere twee delen ook nooit de aandacht gehad die ze verdienen. Ik luister de plaat nu op de laptop-luidsprekers (heb helaas niks beters voorhanden op het werk) en dan valt wel extra op hoe beperkt de vocalen van Blaze eigenlijk zijn. Zeker in het openings nummer, daar vliegt hij met de eerste regels direct uit de bocht, als ik dit op 'zwaardere apparatuur' luister stoort het me minder omdat dan de muzikale omlijsting meer verbloemt. Gelukkig herpakt Blaze zich wel weer aardig binnen zijn mogelijkheden. Zolang hij niet te complex probeert te gaan, en het houd bij relatief simpele zanglijnen zonder al te veel hoge uithalen is het niet eens zo heel slecht. Dat is goed te horen in 'What will Come' wanneer hij rustige passages zingt, en niet zijn stem hoeft te forceren heeft hij ineens zelfs een heel aangenaam stemgeluid. Dat valt op meer nummers op. Ik vind dit best een aardige plaat, wel de minste van de 'Infinite...' serie maar zeker niet onaardig. Het grote minpunt is dat ik de plaat wat lang vind duren en daardoor wordt het wat langdradig. Gelukkig weet Blaze heel erg goed dat hij het op basis van zijn zangcapaciteiten niet zal redden, hij schrijft echter wel verdomt leuke nummers. Doordat hij daarnaast goede muzikanten om zich heen weet te verzamelen zijn zijn platen absoluut het luisteren waard. Daarnaast is er ook nog de gunfactor. Ik ken geen zanger die zo'n vrije val heeft gemaakt en toch maar door blijft gaan uit liefde voor de muziek die hij maakt. Van grote podia met Iron Maiden naar zaaltjes met 100 man, zelden of nooit te zien op de festivals en toch maar door blijven gaan. Dit maakt dat ik niks dan sympathie voor Blaze blijf houden. De liefde voor de muziek die hij maakt hoor je ook terug op zijn platen, daardoor vind ik ze ook weer nooit echt slecht.