Joe Satriani - Crystal Planet (1998)

Zeer goed album. Pure Rock. Niet te veel toeters en bellen, nee gewoon rock, zoals het bedoeld is (denk ik). Ik wil het omschrijven als strakke, melodieuze, avontuurlijke instrumentale rockmuziek met een 'coole' uitstraling, en daar hou ik wel van! 4,5 sterren

With Jupiter in Mind is echt een van de betere, doch onbekendere nummers. Erg goed. Lights of Heaven ook.

Zeeeer lekker album. Heeft beslist bijgedragen aan positieve energie in mindere tijden. Naast het feit da'k 'm zo enorm goed vind heeft het voor mij dan ook een bepaalde meerwaarde. Valt mij dan ook moeilijk om objectief te wezen met een beoordeling. Maar scheit, gewoon vijf vette sterren.

1. Up in the Sky ****
Goed openingsnummer, wat we gewend zijn van Joe.

2. House Full of Bullets ****
Lekker opzwepende rock.

3. Crystal Planet *****
Heerlijk nummer, de adrenaline giert door je lijf. Geweldige solo ook.

4. Love Thing *****
1 van Joe's beste composities. Heel emotioneel en muzikaal erg goed.

5. Trundrumbalind ***
Beetje chaotisch nummer.

6. Lights of Heaven *****
Opnieuw een juweeltje. De intro is fantastisch, en vooral de gitaarsolo bezorgt me kippevel.

7. Raspberry Jam Delta-V *****
Creatief nummer, en is wat rustigere rock dan de rest. Is al een kleine hint naar 'Engines of Creation' wat hij 2 jaar later uit zou brengen. Het doet een beetje aan electronica/techno denken.

8. Ceremony *****
Weer zo'n adrenaline-nummer. Geweldig!

9. With Jupiter in Mind ****
Beetje metal-achtig. Ben er geen fan van, maar goede compositie dus gewoon 4 sterren.

10. Secret Prayer ****
Lekker rocknummer. Niet echt bijzonder vergeleken met de rest.

11. A Train of Angels *****
Ook een van de betere rock-nummers op dit album. Opzwepende drums en lekkere gitaargeluiden.

12. A Piece of Liquid ****
Voor de afwisseling een rustiger nummer. Beetje mysterieus.

13. Psycho Monkey ****
Lekker wah-wah riffje. Voor de wat extremere rockers.

14. Time *****
Ook weer een van Joe's meesterwerken. Hele goede compositie en de muzikanten spelen goed op elkaar in.

15. Z.Z.'s Song ****
Voor zijn zoontje ZZ Satriani. Beetje rustig, maar wel een goede afsluiter van een geweldig album.

Al met al zou ik dit album aanraden als je iets van Satriani in huis wilt hebben, of als je van goede rockmuziek houdt. Een absolute must voor de instrumentale-muziekliefhebber.

trundrumbalind misschien wel het meest geniale instrumentale rocknummer ooit, alleen daarom al 5 sterren.
meest constante plaat van satriani. goede songs met mooie gitaarpartijen maar mooier nog de bas en drums (stu hamm en jeff campitelli). vooral in de rustige nummers briljant strak en subtiel.

Persoonlijk vind ik dit één van de betere van Satch. Voor het titelnummer en Psycho Monkey (enorm groot hoodschud gehalte) zijn geweldig

Het is allemaal wel goed, maar ik vind zijn muziek toch iets teveel van het goede. Ik hou van gitaarsolo's, maar op dit album mis ik de zang. Alleen maar gitaar is me net iets teveel. Ik zet de album dus ook zelden op.

Weer een prima album van Satriani. Ik mag wel graag over instrumentaal en naar zoiets als dit kan ik uren luisteren.

Ben toch wat minder enthousiast over deze plaat. Klinkt me allemaal een beetje hetzelfde, als ik niet oppas. En dan heb ik er snel genoeg van...

Dit is misschien wel mijn favoriete Joe Satriani album. Het biedt een goede afwisseling tussen de no nonsense 'down to earth' Joe (zoals te horen op bijv. House of Bullets') en de iets muzikanterige Joe (zoals op bijv. de titeltrack).

De composities zijn van een constante kwaliteit, wat niet altijd het geval is bij Satriani. Bijna op elk album van hem staan een aantal zwakkere songs. Dit album klinkt ontzettend geïnspireerd waarbij ik de lust om te spelen hoor en de tijd die in het schrijven van de nummers is gestoken voel. Het komt over als een tot in de puntjes uitgedacht album, zorgvuldig en met liefde gemaakt.

Ik vind het trouwens onvoorstelbaar dat het prachtige nummer 'Love Thing' maar 2 stemmen heeft (waaronder dus een van mij). Ik krijg bij elke luisterbeurt toch weer kippenvel. Wat mij betreft behoort dit nummer tot de mooiste ballads van Joe, en dat zegt nogal wat, gezien de vele prachtige ballads die hij heeft geschreven (misschien vind ik zelfs wel alleen 'Always with me, Always with you' mooier!)

Ik heb onlangs de Joe Satriani Complete Studio Recordings box set aangeschaft, wat betekend dat ik natuurlijk alles goed heb kunnen herluisteren. Ik dacht altijd dat 'Strange Beautiful Music' mijn favoriete album van Satriani was, maar na het herluisteren bleek ik dat album toch te wisselvallig te vinden, ondanks de vele hoogtepunten die het ook kent. En een album dat nooit een van mijn favorieten was, 'The Extremist', blijk ik nu fabuleus goed te vinden. Misschien wel, met Crystal Planet, mijn favoriet.

Crystal Planet gaat flitsend van start met 3 super heerlijke venijnige rocksongs. Er wordt dan behoorlijk gas teruggenomen met Love Thing wat mij niet zo kan bekoren. Op Trundrumbalind zijn Satch zn gitaarkunsten weer onnavolgbaar en die vette distortion is wel lekker hoor! Lights Of Heaven is een toptrack met mooie melodielijnen. Raspberry Jam Delta V heeft een lekkere drive met een uit de toon vallende intermezzo.
Het beste nummer van de plaat, Ceremony, was ook de single. Ook weer met sterke melodielijnen en de riffs werken bijna hypnotiserend, dan heb je mij wel te pakken......
Na With Jupiter In Mind komt er wel behoorlijk de klad erin. De nummers zijn niet eens zo lang maar klinken oftewel eentonig of langdradig. Psycho Monkey onttrekt hier zich nog enigszins aan maar had ook best wat puntiger kunnen zijn. Het niveau en kwaliteit van de nummers is dus niet evenredig hoog. Als er 3/4 matige nummers achterwege bleef, dan zou het een geweldig rockalbum geweest zijn. Maar ja "als" telt niet dus helaas maar een 3.5

Ook een van mijn favoriete Satriani albums, vooral die heerlijke sound en avontuurlijke melodieën. Niet baanbrekend, maar wel erg lekker en opzwepend. De 'songs' niet in dienst van moeilijkdoenerij, maar de moeilijkdoenerij in dienst van de songs, het voelt daardoor wat minder onnodig gecompliceerd aan dan sommige andere albums van Joe.

Voor liefhebbers van het meer uptempo rockwerk op dit album is het eveneens instrumentale Barrows - Red Giant zeker een aanrader. Het luisteren van dat album deed me sterk aan Crystal Planet denken. Vergelijkbare sound en avontuurlijke melodielijnen, maar dan met een nog wat 'vetter' aangezette bas en wat uitdagender drumwerk, over het geheel genomen nog wat consistenter (en misschien een stukje psychedelischer).