Iris Penning - Spreken Met Suiker (2016)

Krijgt in Oor een hele goeie recensie.

Erg onder de indruk van dit tweede album van Iris Penning. Debuut Droomverf was al mooi, maar Spreken Met Suiker gaat daar nog eens dik overheen. Nummers als 'Schrijver Zonder Zin', 'Dood Voor Een Dag' en oudgediende 'Onvoorstelbaar Onvoorspelbaar' (stond al op haar ep Psilocine' uit 2014) zouden haar ongetwijfeld een (veel) groter publiek moeten opleveren. Geef dat kind een hit.

Een live optreden van Iris Penning en dit bijhorende album toen, overtuigde me meteen van haar talent. In haar debuut was ze nog een Nederlandstalige zangeres die met de gitaar in de hand liedjes zong in de eigen taal. Hier speelt ze zoveel meer met de taal, ik ontdek nog steeds dingen als ik het album beluister. En ook al is het ook hier weer zangeres met gitaar, speelt ze daar op subtiele manier toch mee met de nodige loops en effecten, zonder dat het overkill wordt. Voor mij één van de beste albums van de voorbije jaren waar ik nog altijd van geniet.

Mede door dit album ( en de song Maggie May ) heb ik de inspiratie gevonden voor de roman De erfenis van Karlijn, inmiddels uitgebracht en loopt ongekend goed. Een klein wondertje en zo zie je maar hoe puzzelstukken, die op deze plaat ook volop aanwezig zijn, in elkaar kunnen vallen.