The First Edition - The First Edition's 2nd (1968)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Folk / Country
Label: Reprise
-
Charlie the Fer de Lance (2:51)
-
If I Could Only Change Your Mind (2:34)
-
A Patch of Clear (2:28)
-
I Passed You By (2:32)
-
A Good Kind of Hurt (2:25)
-
Only Me (2:34)
-
Are My Thoughts with You? (3:11)
-
Things Can't Be So Sad (2:37)
-
Rainbows on a Cloudy Day (3:22)
-
The Sun Keeps on Rising (2:37)
-
Look Around, I'll Be There (2:31)
0
geplaatst: 10 januari 2020, 14:42 uur
Na het beluisteren van de debuutplaat van The First Edition toch snel nog even de opvolger opgezet. Ik vond het debuut vooral leuk door de bijdrages van Thelma Camacho, en het flowerpop-sfeertje dat een paar verrassende momenten opleverde, maar over de gehele lijn gaat de gladde productie en de zwabberige mannelijke vocalen me tegenstaan. Omdat op allmusic.com (waar ik toch een beetje bij zweer) werd gesteld dat deze tweede plaat een hitsingle mist, maar over de gehele lijn sterker is, was ik toch even benieuwd...
...Grote tegenvaller! Enkel Camacho-ballad I Passed You By en The Sun Keeps on Rising bevallen me, los van wat geïnspireerde keuzes in de productie en instrumentatie.
Charlie the Fer de Lance: zwakke opener, gered door de fuzzy leadgitaar die af en toe tussendoor te horen is. Voor de rest is het mix van country en funk, maar een echt overtuigend nummer is het niet
If I Could Only Change Your Mind: gezapige flowerpop, dan hoor ik liever The Zombies.
A Patch of Clear: nummer dat vooral fijn is omdat Thelma Camacho's stem af en toe door de mix af en toe scheurt
I Passed You By: yes! een Camacho-sololead. Swingend maar ingetogen nummer dat doet me denken aan de barokpop van Dusty Springfield.
A Good Kind of Hurt: gladde soulpop met toeters en bellen
Only Me: weer een nummer in de categorie die The Zombies beter beheersen. Niet slecht.
Are My Thoughts With You?: weer Kenny Rogers die een gospel/Pachelbel-nummer (denk A Whiter Shade of Pale) mag doormijmeren. Zie ook afsluiter The Church Without a Name op hun debuut, die werkt net wat beter.
Things Can't Be So Sad: lelijk dansbaar soulnummer (denk Fido van The Byrds), helaas voor de slidegitaarspeler die hard zijn best doet.
The Sun Keeps on Rising: weer een Zombies-achtig nummer, dit keer wat trager. Lekker dramatische tekst over een depressief meisje, ingetogen geproduceerd en ingezongen.
Look Around, I'll Be There: ballad die goed geproduceerd is, maar die tien keer beter hard gewerkt als ons Thelma 'm had mogen inzingen. Of Dusty Springfield. Of Scott Walker.
Grootste zwakte van deze groep - en van The First Edition's 2nd in het bijzonder - is de beperkte rol voor zangeres Thelma Camacho, voor mij precies het sterkste onderdeel van de groep. Zonder haar blijft er op deze plaat niet veel meer over dan gladde versies van matig songmateriaal zonder enige cool-factor.
...Grote tegenvaller! Enkel Camacho-ballad I Passed You By en The Sun Keeps on Rising bevallen me, los van wat geïnspireerde keuzes in de productie en instrumentatie.
Charlie the Fer de Lance: zwakke opener, gered door de fuzzy leadgitaar die af en toe tussendoor te horen is. Voor de rest is het mix van country en funk, maar een echt overtuigend nummer is het niet
If I Could Only Change Your Mind: gezapige flowerpop, dan hoor ik liever The Zombies.
A Patch of Clear: nummer dat vooral fijn is omdat Thelma Camacho's stem af en toe door de mix af en toe scheurt
I Passed You By: yes! een Camacho-sololead. Swingend maar ingetogen nummer dat doet me denken aan de barokpop van Dusty Springfield.
A Good Kind of Hurt: gladde soulpop met toeters en bellen
Only Me: weer een nummer in de categorie die The Zombies beter beheersen. Niet slecht.
Are My Thoughts With You?: weer Kenny Rogers die een gospel/Pachelbel-nummer (denk A Whiter Shade of Pale) mag doormijmeren. Zie ook afsluiter The Church Without a Name op hun debuut, die werkt net wat beter.
Things Can't Be So Sad: lelijk dansbaar soulnummer (denk Fido van The Byrds), helaas voor de slidegitaarspeler die hard zijn best doet.
The Sun Keeps on Rising: weer een Zombies-achtig nummer, dit keer wat trager. Lekker dramatische tekst over een depressief meisje, ingetogen geproduceerd en ingezongen.
Look Around, I'll Be There: ballad die goed geproduceerd is, maar die tien keer beter hard gewerkt als ons Thelma 'm had mogen inzingen. Of Dusty Springfield. Of Scott Walker.
Grootste zwakte van deze groep - en van The First Edition's 2nd in het bijzonder - is de beperkte rol voor zangeres Thelma Camacho, voor mij precies het sterkste onderdeel van de groep. Zonder haar blijft er op deze plaat niet veel meer over dan gladde versies van matig songmateriaal zonder enige cool-factor.
* denotes required fields.
* denotes required fields.