Jill Jones - I Am (2016)

Een nieuwe Jill Jones.... een iets andere richting ook (alhoewel het al oudere Living for the Weekend die koers al aardig aan weet te geven).

Uitdagende titel: fuck you till you're groovy?
Ik wist eigenlijk niet dat ze nog actief was.

Forbidden Love heeft een lekkere drive en wat mij betreft leuker dan Fuck You Til You're Groovy, jammer dat alleen deze singles op Deezer staan, terwijl het album wel op Spotify staat.

Pas het tweede (solo) album in ruim 30 jaar, had na het début graag veel meer van haar gehoord, ze was toen het meest interessante uit 'de stal' van Prince na Wendy & Lisa.

Zo op het eerste gehoord klinkt het een beetje als het laatste album van Donna Summer - Crayons, zeker als ik het nummer Return To Love hoor, alleen dat is ook het nummer met de zwakste vocale bijdrage. Een beetje recht toe recht aan dansalbum die wel enigszins gedateerd klinkt. On & On gebruik synths die zo bij Future Pop act VNV Nation vandaan zouden kunnen komen. Ook de teksten zijn niet al te sterk, alhoewel dat misschien te veel gevraagd is van een dansalbum. De single Forbidden Love is het beste wat mij betreft.

Ik dacht dat Jill werkelijk een flinke vinger in de pap had op haar début album maar lees net dat het toch weer vooral Prince was. Dat was een geweldig album, en helaas 15 jaar geleden gestolen bij een inbraak.

Het is leuk om hier naar te luisteren vlak voor je vrijdag of zaterdag gaat stappen maar verder geen hoogvlieger.

Jill Jones ziet er overigens nog heel appetijtelijk uit na al die jaren.