J Dilla - The Diary (2016)

Beluister hier vier nummers van deze plaat.

Geen hoge verwachtingen meer van na al die rommel die de afgelopen jaren na zijn dood is verschenen...

wow.. had hier echt niks van verwacht, heerlijk album eigenlijk wel.

Het lijkt alsof men eindelijk door heeft wat het publiek verwacht van postuum albums. Eerst Michael Jackson, toen Pimp C en nu is er ook een fatsoenlijk J Dilla album uit! Ondanks dat een groot deel niet door Dilla zelf geproduceerd heeft is de sound wel als vanouds. Lekkere, pompende beats en no-nonsense raps van Jay Dee. Ook gastartiesten doen Dilla eer aan. Vooral de verse van Nas is keihard!

Dit album was dan ook al afgerond (al staan niet alle nummers ook op deze versie, er zat sowieso ook nog een nummer met een Kanye-beat tussen) en klaar om uitgebracht te gaan worden vóór zijn dood i.p.v. dat het door anderen samen is gesteld. In feite was het de opvolger van Welcome 2 Detroit, maar door problemen met het label (MCA) werd ie nooit uitgebracht.

Ben hem nu aan het luisteren op Youtube. Dit klinkt niet slecht. Ben al fan van het zomerachtige The Anthem.

Ah, dat verklaard het één en ander. Er staan inderdaad een nummers van Pay Jay op. Ik meende al nummers te herkennen, maar dat album heb ik lang niet meer opgezet. Die track van Kanye is trouwens erg vet!

Ja, het album zou oorspronkelijk idd Pay Jay gaan heten idd. Is wel als promo uitgekomen in 2003 en als bootleg in 2008.

Tof album. Kan altijd wel genieten van de lamme raps van Dilla en de meeste beats hierop pompen lekker. Track met Nas staat niet op de cd-versie overigens, jammer want is wel een toffe track. Favorieten zijn So Far en The Shining pt.1 Diamonds.

Jaren na dato moest ik hier even aan wennen: inderdaad, een tikkeltje loom gerapt her en der, op de een of andere manier voelde het ook gedateerd, of misschien vond ik het vooral jammer dat het me niet echt deed denken aan de Dilla-projecten die ik wel al mijn halve leven ken.
Maar herluisteren deed het geheel goed, ik raakte gehecht aan de kalme sfeer, de zorgvuldigheid van de producties, en van de no-nonsense-houding die in veel nummers, zeker in veel beats, doorklinkt.