Brenda Russell - Paris Rain (2000)

Vandaag deze CD gekocht voor € 1,00. Hoewel ik de naam Brenda Russell weleens heb horen vallen, zegt deze mevrouw mij verder niets maar uit nieuwschierigheid heb ik deze CD blindelings gekocht. Voor een euro kun je immers geen miskoop doen. Ik heb dit album tot dusver één luisterbeurt gegeven en het valt me best mee eigenlijk. Brenda Russell heeft een stem die een relaxte werking heeft, geen “geschreeuw” (lees: uithalen) en erg gericht op de experimentele nummers. Het album is in feite een popalbum met een vleugje easy listening en jazz dat hier en daar wat traditionele invloeden kent die duidelijk in de instrumentatie hoorbaar zijn. Niet te veel bij nadenken, dan is dit album redelijk genietbaar. Niet geschikt voor dagelijks gebruik maar ach, je hoort mij niet klagen.

Blijkbaar vonden de betere hifi winkels dit een prima CD om geluidsapparatuur mee te demonstreren.
Bij twee verschillende zaken kwam men ooit, op eigen initiatief, met dit album aanzetten.

Luisterbeurt in de winkel was destijds voor mij een reden om de CD te kopen (ik betaalde zeker meer dan 1 euro) en nog steeds gaat hij een paar keer per jaar in de speler.

She's in love met o.a. Vinnie Coliuta op drums, Jimmy Haslip op bas en Kirk Whalum op sax, walkin' in New York (lekker ritme), love and Paris rain met een prachtige piano van Russell Ferrante, baby eyes wederom met een heerlijk sax van Kirk Whalum, zijn zomaar een paar voorbeelden van nummers die zeker de moeite waard zijn.

En dan stopt de tv ermee….. iets met verbinding met modem verbroken. Internet werkt nog dus zal wel iets bij de provider zijn. Dan maar geen nieuws en sportjournaal vandaag.

Trappetje op naar de kamer met het cd rek…
Blinde greep: Brenda Russell. Blijft heerlijk om te beluisteren deze! Laat die tv maar weer lekker uit voorlopig. Halfje erbij voor Brenda!

Even een correctie vwb het vorige bericht: drummer heet Colaiuta.