The Duke Spirit - Kin (2016)

Ik ken deze act via een remix die Gary Numan voor het nummer Procession (van het vorige album) heeft gedaan. De 4 singles die nu bekend zijn klinken lekker, precies in mijn straatje. Iets wat donker, gitaren maar ook synths en vrouwelijke vocalen. Een iets stevigere versie van Daughter zou ik zeggen. Dit wordt één van de albums waar ik aanstaande vrijdag naar uit kijk.

De Deluxe versie heeft 3 remixen met medewerking van Youth, Mark Lanegan en Gary Numan.

Als de rest van het album zo goed is als de singles dan kan dit een kandidaat worden voor mijn top 25 van 2016.

Zit tegen Shoegaze aan in bepaalde nummers als Here Comes The Vapour, zou het zo naast de nieuwe EP's van The Big Pink en Lush opzetten.

Voor mij de eerste kennismaking. Doet me allemaal erg denken aan de jaren '90 en dan met een vleugje Blondie of zo.

Er zijn wel wat meer bandjes die in beetje in dezelfde vijver zwemmen (Daughter, The Jezabels), maar dit is wel duidelijk één van de sierlijker versies waardoor ze voldoende weten op te vallen.
Enige nadeel is toch de hoeveelheid van dit soort bands wat mij betreft. Nu vin dik het echt tof, maar hoe lang blijft dat zo. Gaat dit de boel overleven of weet ik volgend jaar al niet eens meer dat ik dit album zo leuk vond?!

Wounded Wing is wel een prijsnummer. Doet denken aan Lana Del Rey en weet mij wel naar de strot te grijpen.

Anola doet dan weer een beetje denken aan PJ Harvey, maar minder rauw.

De UNKLE remix van Blue and Yellow Light leunt op I Feel Love van Donna Summer/Giorgio Moroder, en die Mark Lanegan, hoor ik nergens.