Jon Campbell - About a Boy E.P. (2016)

Veel mensen weten inmiddels wel dat ik een groot liefhebber ben van The Irrepressibles en dan is de link naar Jon Campbell snel gemaakt.

Waarom? Allereerst is Jon de vriend van Irrepressibles-zanger Jamie (die inmiddels onder de naam jamie Irrepressible optreedt, recentelijk nog met Röyksopp).
Jon geeft aan dat zonder Jamie deze EP nooit van de grond zou zijn gekomen en dat niet alleen; Jamie is ook verantwoordelijk voor het platenlabel waar het op uitgebracht is en hij nam de productie voor zijn rekening. Dat hij dan ook op één nummer meezingt is niet zo vreemd natuurlijk.

Laat ik eens met dat nummer, About a Boy beginnen want er valt gelijk al iets op. Waar Jamie bekend staat om zijn hoge stem (tenor/counter tenor) daar heeft Jon juist een ongelooflijk warme bariton en deze twee markante stemmen ontmoeten elkaar op deze titeltrack.
Het nummer is een eenvoudig country-getint nummer waarop Jon zichzelf begeleidt op akoestische gitaar om vervolgens hun beider stemmen het werk te laten doen. Dit volstaat. De pure eenvoud laat deze twee stemmen schitteren en meer is gewoon niet nodig. Ook mooi om te horen is dat Jamie de hoofdrol niet opeist. Het nummer ontvouwt zijn pracht als de cello erbij komt met piano als extra ondersteuning. Je hebt aan het einde nauwelijks door dat het nummer zo'n rustig opbouwende twist heeft doorgemaakt. Barok-country? Het maakt niet uit. Het is mooi. Misschien ook wel het prijsnummer van deze EP. Schitterend!

Terug naar de opener van de EP: The Gayest Picture, een triest klinkend nummer met Jamie op piano en Chloe Treacher (bandlid van The Irrepressibles) op cello. Will Harvey horen we op viool.
Jon is duidelijk in zijn teksten. Hij is gay en schaamt zich daar totaal niet voor. En zo hoort het. Het nummer weet mij al gelijk te raken en dat is voor een album opener van groot belang. Mooier kan een EP niet beginnen!

In My Dreams is al eerder als single verschenen en recentelijk is er ook een videoclip bij gemaakt. De warme, lage stem van Jon en een speelgoedpiano. Meer is niet nodig voor dit nummer waar Jon in goud verandert in zijn dromen.

Hierna volgt Dumb welke ook als single verscheen. Het nummer waar ik kennismaakte met deze artiest. Hij laat horen van alle markten thuis te zijn. De term gay-country zanger heb ik regelmatig voorbij zien komen en daar kan dit nummer wel eens verantwoordelijk voor zijn. Een nummer waar een mens alleen maar vrolijk van kan worden. 'Faces that make me think you're as queer as me' en even later 'God grant me the strength not to sing his name or tell him how bad I want to fuck his brains out'. Het kan maar duidelijk gemaakt worden nietwaar.

Op Gaydar's Got a Glitch krijgen we de dansbare kant van Jon te horen in dit elektropop getinte nummer. Koel en vrij monotoon dendert dit nummer over je heen. Dit moet de invloed van Berlijn zijn, de stad waar Jon alweer een tijd woont.

Omdat Jon al een tijd woonachtig is in Berlijn spreekt hij ook Duits en het nummer Zu Sonderbaren Zeiten is dan ook volledig in het Duits gezongen. Het is een duidelijk solo-nummer waar Jon op gitaar te horen is met aanvulling van elektronische geluiden. Opvallend is dat ook dit nummer wat koeler klinkt als de andere op deze EP. Toch die Berlijn invloed? Hoe afwisselend de nummers ook mogen zijn: ze sluiten naadloos op elkaar aan en dat is bijzonder te noemen.

Fall Away sluit deze EP af met een terugkeer naar de emotionele barok sound. Een schitterend kwartet van gitaar, piano, cello en altviool. In nummers als deze komt de warme stem van Jon het beste tot zijn recht. Eigenlijk heel sober en nergens een noot te veel of te weinig.

About a Boy belooft heel wat voor de toekomst. Ik hoop dat het een vervolg kan krijgen in de vorm van een volwaardig album, want dit is al heel bijzonder. Het blijkt hier om een veelzijdig muzikant te gaan die ook nog op andere gebieden weet uit te blinken, zoals te zien in zijn schilderkunst.
Dit soort artiesten moeten we koesteren!

Opener the gayest picture en duet About a boy vind ik echt prachtig. Hele oprechte tekst, sobere opbouw en wat n mooie stem heeft jamie eigenlijk. Maar er staan ook skip nummers op, dus nog n beetje n wisselvallige Ep die echt alle kanten opgaat. Dat wellicht met n volwaardig album pas echt tot het hoge niveau van eerst genoemde nummers reikt. In ieder geval n artiest om in de gaten te houden

Er is wel potentie te horen, maar inderdaad nog wat wisselvallig.
Iemand om in de gaten te houden