Stay - The Mean Solar Times (2016)
mijn stem
3 stemmen
Spanje
Rock
Label: Rock Indiana
-
Pinkman (6:28)
-
Always Here (4:00)
-
Last Time (4:51)
-
Smiling Faces (3:53)
-
You Know It's Right (2:45)
-
Mind-Blowing (6:20)
-
Dirty and Alone (3:22)
-
I'm Away (5:52)
-
Shake the Sun (3:24)
-
Hide Away (3:42)
-
All in Your Eyes (7:51)
-
Pinkman [Andy Bell Remix] (7:42)
0
geplaatst: 5 juli 2016, 20:49 uur
Elk jaar vind ik het leuk om vlak voor ik op vakantie ga wat muziek te beluisteren uit het land waar ik naartoe ga. Dit jaar een land waar ik al vaker geweest ben en waar ik niet een enorm innige muziek-band mee heb: Spanje (inclusief een paar dagen Barcelona).
En dan kom ik vervolgens uit bij Stay, een psychedelisch gezelschap uit Barcelona. Lekker toepasselijk dus.
Dan lees ik dat de band drie jaar aan dit nieuwe album heeft gewerkt en dat producer Owen Morris (The Verve en Oasis) erbij betrokken is evenals Oasis gitarist Andy Bell.
Spaans? Exotisch? Niet echt nee. Wij hebben Jacco Gardner en Pauw, Spanje heeft Stay.
Om de zoveel tijd vind ik die herhaling met een flinke hang naar het (psychedelische) verleden wel fijn. De laatste keren had ik dat met Pauw en The Ghost of a Saber Tooth Tiger (de band van Sean Lennon).
Niks mis met deze hang naar het verleden waar ik ook een zuchtje Stone Roses in ontwaar. Spaans? Je zou eerder een band uit het Brexit-gebied verwachten. 'Coole' deunen die eigenlijk helemaal niet zo hip zijn, maar wel verzorgd en aanstekelijk klinken. Vintage keyboards, sitars (goed aanwezig maar niet overheersend gelukkig, zoals in Mind-Blowing) en vooral prima gitaarwerk.
Het leuke aan Stay is dat het allemaal niet zo geforceerd overkomt. Weinig flower-power hippie wannabe gedoe. Gewoon nuchtere nummers die je wat eerder in het verleden zou plaatsen, maar waar je wel degelijk hoort dat het van nu is. En dat heeft weer te maken met het feit dat de psychedelica flinke Britpop invloeden heeft meekregen waardoor het toch allemaal best iets eigens heeft.
Gewoon een eerlijk en heerlijk album waar ik van kan genieten, ook al weet ik dat ik net zo goed Oasis of The Verve kan opzetten. Het is net even wat anders, en aangezien ik het toch niet zo heel erg op heb met Spaanse muziek, volstaat dit uitstekend om alvast wat voorpret te hebben op deze manier.
En dan kom ik vervolgens uit bij Stay, een psychedelisch gezelschap uit Barcelona. Lekker toepasselijk dus.
Dan lees ik dat de band drie jaar aan dit nieuwe album heeft gewerkt en dat producer Owen Morris (The Verve en Oasis) erbij betrokken is evenals Oasis gitarist Andy Bell.
Spaans? Exotisch? Niet echt nee. Wij hebben Jacco Gardner en Pauw, Spanje heeft Stay.
Om de zoveel tijd vind ik die herhaling met een flinke hang naar het (psychedelische) verleden wel fijn. De laatste keren had ik dat met Pauw en The Ghost of a Saber Tooth Tiger (de band van Sean Lennon).
Niks mis met deze hang naar het verleden waar ik ook een zuchtje Stone Roses in ontwaar. Spaans? Je zou eerder een band uit het Brexit-gebied verwachten. 'Coole' deunen die eigenlijk helemaal niet zo hip zijn, maar wel verzorgd en aanstekelijk klinken. Vintage keyboards, sitars (goed aanwezig maar niet overheersend gelukkig, zoals in Mind-Blowing) en vooral prima gitaarwerk.
Het leuke aan Stay is dat het allemaal niet zo geforceerd overkomt. Weinig flower-power hippie wannabe gedoe. Gewoon nuchtere nummers die je wat eerder in het verleden zou plaatsen, maar waar je wel degelijk hoort dat het van nu is. En dat heeft weer te maken met het feit dat de psychedelica flinke Britpop invloeden heeft meekregen waardoor het toch allemaal best iets eigens heeft.
Gewoon een eerlijk en heerlijk album waar ik van kan genieten, ook al weet ik dat ik net zo goed Oasis of The Verve kan opzetten. Het is net even wat anders, en aangezien ik het toch niet zo heel erg op heb met Spaanse muziek, volstaat dit uitstekend om alvast wat voorpret te hebben op deze manier.
* denotes required fields.
* denotes required fields.