Diana Jones - My Remembrance of You (2006)
mijn stem
14 stemmen
Verenigde Staten
Folk / Roots
Label: The Orchard
-
Pretty Girl (3:10)
-
My Beloved (3:30)
-
All My Money on You (3:09)
-
Pony (4:40)
-
A Hold on Me (4:20)
-
Up in Smoke (4:25)
-
Cold Grey Ground (2:21)
-
Fever Moon (3:12)
-
Lay Me Down (4:13)
-
Willow Tree (2:54)
-
My Rememberence of You (3:40)
0
kistenkuif
geplaatst: 8 oktober 2012, 18:01 uur
Klopt. Ik wordt graag met haar wakker. Een beetje bekakte stem maar daarom juist fijn en apart.. En vergeet haar lyrics niet. Die zijn niet zo sereen en keurig als deze dame eruit ziet. Ze gaat diep. Het vervolgalbum is van dezelfde klasse. Klassieke countrybegeleiding. Echt mooi.
1
geplaatst: 2 april 2024, 19:50 uur
gisteren een concert bijgewoond van de inmiddels 59-jarige tegenwoordig in Nashville, Tennessee woonachtige Amerikaanse muzikante, singer/songwriter Diana Jones. het optreden vond plaats op de prachtlocatie van het Ketelhuis in Oisterwijk. het herinnerde mij er aan wat een goed artieste zij is en hoe fijn het is om muziek "live" te beleven. Zij groeide als geadopteerd kind op in New York en kwam er na haar studie achter, dat haar voorouders afkomstig waren uit de Appalachen regio en leerde pas op 23-jarige leeftijd haar biologische moeder kennen.
in het huidige aanbod van singer/songwriters zie je door de bomen het bos niet meer en is het soms lastig het kaf van het koren te scheiden, maar het werd mij al snel duidelijk toen Diana Jones het podium betrad, dat we hier met "the real thing" te maken hadden. er volgde een indrukwekkend solo optreden van deze dame met alleen haar spel op akoestische gitaar, met stuk voor stuk sterke songs, gezongen met haar enigszins aparte "oude" en doorleefde stem. Zij bracht vele "sad songs", maar het gevoel overheerste dat daar een power vrouw stond, die hoop en kracht uitstraalde. Diana Jones is een sociaal bewogen persoon, duidelijk geen Trump fan en op haar album "Song To a Refugee" gaf ze vluchtelingen een gezicht.
op dit derde album zijn de "Appalachian" invloeden duidelijk hoorbaar, een mix van folk/country met bluegrass. een geweldig album waarmee zij een groter publiek begon te bereiken. onder de begeleiders bevind zich o.a. de Amerikaanse folkmuzikant, fiddler en componist Jay Ungar. de man was samen met de Schotse muzikant Aly Bain als musical director verantwoordelijk voor meerdere sessies van de vermaarde "Transatlantic Sessions"
de harmonievocalen op het nummer "Pony" zijn van de Canadese dichteres, singer/songwriter Ferron Foisy, die een hele reeks solo albums (hier niet op MuMe) op haar naam heeft staan.
Favoriete tracks voor zover van toepassing, want er staan feitelijk 11 pareltjes op: "Pretty Girl", "Pony" en "Cold Grey Ground".
Zij droeg dit doorbraakalbum op aan haar in 2000 overleden grootvader Robert Lee Maranville, degene die haar vertrouwd maakte met de muziek uit de Appalachen regio
Album werd geproduceerd door Diana Jones en Mark Thayer
All songs by Diana Jones
de muzikanten op dit album:
Diana Jones: vocals & guitar, mandolin on "Pretty Girl" & fiddle on "Cold Grey Ground"
Lorne Entress: drums & percussion
Duke Levine: lead electric, acoustic & national guitar, mandolin & mandola
Bob Dick: bass
Jay Ungar: fiddle
Jane Karras: guitar (track 7)
Ferron: harmony vocals on "Pony"
in het huidige aanbod van singer/songwriters zie je door de bomen het bos niet meer en is het soms lastig het kaf van het koren te scheiden, maar het werd mij al snel duidelijk toen Diana Jones het podium betrad, dat we hier met "the real thing" te maken hadden. er volgde een indrukwekkend solo optreden van deze dame met alleen haar spel op akoestische gitaar, met stuk voor stuk sterke songs, gezongen met haar enigszins aparte "oude" en doorleefde stem. Zij bracht vele "sad songs", maar het gevoel overheerste dat daar een power vrouw stond, die hoop en kracht uitstraalde. Diana Jones is een sociaal bewogen persoon, duidelijk geen Trump fan en op haar album "Song To a Refugee" gaf ze vluchtelingen een gezicht.
op dit derde album zijn de "Appalachian" invloeden duidelijk hoorbaar, een mix van folk/country met bluegrass. een geweldig album waarmee zij een groter publiek begon te bereiken. onder de begeleiders bevind zich o.a. de Amerikaanse folkmuzikant, fiddler en componist Jay Ungar. de man was samen met de Schotse muzikant Aly Bain als musical director verantwoordelijk voor meerdere sessies van de vermaarde "Transatlantic Sessions"
de harmonievocalen op het nummer "Pony" zijn van de Canadese dichteres, singer/songwriter Ferron Foisy, die een hele reeks solo albums (hier niet op MuMe) op haar naam heeft staan.
Favoriete tracks voor zover van toepassing, want er staan feitelijk 11 pareltjes op: "Pretty Girl", "Pony" en "Cold Grey Ground".
Zij droeg dit doorbraakalbum op aan haar in 2000 overleden grootvader Robert Lee Maranville, degene die haar vertrouwd maakte met de muziek uit de Appalachen regio
Album werd geproduceerd door Diana Jones en Mark Thayer
All songs by Diana Jones
de muzikanten op dit album:
Diana Jones: vocals & guitar, mandolin on "Pretty Girl" & fiddle on "Cold Grey Ground"
Lorne Entress: drums & percussion
Duke Levine: lead electric, acoustic & national guitar, mandolin & mandola
Bob Dick: bass
Jay Ungar: fiddle
Jane Karras: guitar (track 7)
Ferron: harmony vocals on "Pony"
1
geplaatst: 2 april 2024, 20:03 uur
Ik zag haar een dag eerder in het gezellige Kleine Walhalla in Rotterdam. Fijn optreden inderdaad. Van dit album speelde ze in mijn herinnering alleen Pony, maar eigenlijk maakt dat niet zo gek veel uit, want alle albums zijn wel ongeveer even sterk. Het was overigens de tweede keer dat ik haar zag, beide keren solo, en eigenlijk mis ik de begeleidingsband dan helemaal niet...
* denotes required fields.
* denotes required fields.