Joy - Ride Along! (2016)

Zie er naar uit om deze blues rockers met veel effecten en fuzz live te zien: Upperplaat plaat dit, soort xtc voor mooie dagen en soort prozac voor in noodgevallen, hoewel de muziek te energiek en opgetogen is om op mijn somberste dagen aansluiting te vinden op dat gemoed.

Zang is opvallend, geen idee wat voor soort mic en effect daarvoor wordt gebruikt, maar het doet me denken aan stemgebruik van onze hollandse 'ZZZ', megafoon is niet het goede woord, te denigrerend, maar zoiets. Zang past, net als bij zzz, heerlijk bij de gruizige, soms ontsporende, muziek.

De vele gitaarsolo's zijn scherp en horenschijnlijk uit de losse pols (jamachtige sfeer). Maar vergis je niet, over deze plaat is goed nagedacht. De plaat gebruikt ingredienten uit de volle breedte van 40 jaar heavy rock muziek (en bij 'certified blues' mag je dat wat letterlijker nemen, een langebaardencover): fuzzy effecten, klassieke bluesriffs, authentiek maar moderne vocalen, noisy, swingende rock en flarden metal (hoewel minder dan wat je wellicht van ze kent).
De mix en productie zijn dusdanig dat al wat verrassend voor het oor is, overeind blijft staan en goed van elkaar te onderscheiden.
Een hele frisse plaat.
Voor liefhebbers van earth, zz top, hendrix, death alley, windhand, papir, the machine

Ik moest even inkomen bij Joy, maar het is eigenlijk gewoon een heel leuk bandje. Heerlijke hard rock. Het doet mij hier en daar ook denken aan Kadavar. De zang heeft inderdaad een apart effect, maar het past er prima bij. Leuk bandje!