RPWL - Trying to Kiss the Sun (2002)

een prima album van onze Duitse Pink Floyd liefhebbers. In mijn ogen is dit album minder goed dan World Through My Eyes, maar dit album is ook prima. Trying to Kiss the Sun en met name het laatste nummer Home Again zijn uitschieters.

De band is duidelijk gegroeid sinds hun debuut maar gaan toch op de ingeslagen weg voort.

Pink Floyd/Porcupine Tree achtige neoprog met stukjes sitar en verder lekkere gitaar en synth-solo's.
Engelse muziek maar dan op zn duits.

En dan de afsluiter Home Again, doet denken aan Comfortably Numb van Pink Floyd of Ice van Camel. Waanzinnig opgebouwd en een memorabel hoogtepunt.

Home Again is inderdaad een fenomenaal nummer. Niet origineel of zo maar op een of andere manier weten ze alle 'prog-knoppen' in m'n brein precies goed te raken. Vind het misschien wel hun beste song eigenlijk.

Trying to Kiss the Sun hakt er toch altijd weer lekker in.

Vol geluid, lekker gitaar/orgel werk, stevig drumwerk en mooie zanglijn. Allemaal ondersteund met indische sfeertjes. Erg goed!

Het bas-spel in 'You' is lekker afgekeken van Pete Trewavas, en werkt wonderwel.
Heerlijk smerig slide-gitaartje ook van Kalle.

Ik merk dat ik dan gelijk het volume op 12 zet, ook omdat het refreintje zo aanstekelijk is.

Ben n u deze cd aan het luisteren. Kende de band niet maar moet zeggen het smaakt naar meer. Voor nu 3,5 ***.

Wat nou pink floyd kloon. Who caressss. Gimmie more!

Luister vooral naar Live - Start THE Fire. Mooi live album van de band uit de periode dat ik ze top vond.