Mssr Renard
De eerste plaat die ik hoor van Ahmad Jamal, met een wel erg interessante selectie songs, zo is de samba van Wave een songs van Jobim en is Dolpin Dance (uiteraard) van Hancock. Het schijnt dat zowel Nas als Common hebben gesampled van deze plaat, maar dat herken ik even zo snel niet.
Het voelt wel als een tijdloze plaat, want dat deze uit 1970 hoor je amper. Het is een goed geproduceerde plaat en het virtuoze pianospel is wat mij betreft nu nog indrukwekkend. Erg ritmisch pianospel.