Different Light - The Burden of Paradise (2016)

Verre van origineel, maar luistert heerlijk weg!

Erg sterke cd van deze Tsjechen! Pure Crossover Prog die werkelijk heerlijk in daalt keer op keer weer. Sterker nog, na iedere keer een stukje dieper. Het hoeft allemaal niet moeilijk te zijn (lijkt het) om een top cd te maken. Top 10 materiaal van 2016!

Het is alweer oktober en de tijd om de jaarlijstjes op te maken komt steeds dichterbij. Dit is een album wat heel waarschijnlijk hoog in die lijst gaat eindigen. Een band uit Tjechië die zijn eigenlijke oorsprong op Malta vindt is iets wat je niet vaak meemaakt, maar dat we hier hoge kwaliteit voorgeschoteld krijgen is gewoon feit. Alle nummers zijn even mooi dus hier is het dik een uur genieten!

Deze band zoekt de hardrock kant van de neoprog op. Het resultaat is overgeproduceerde hardrock met dikke lage synthesizers, gitaarriffs en gitaarsolo's.

Er zijn veel rustpunten voor de zang en piano. De piano klinkt redelijk analoog wat de sound ten goede komt. Het heeft daarom ook wat weg van Savatage, maar met dan met een lieve stem. Wel erg lieve zang zelfs. Een beetje een softe versie van Shadow Gallery lijkt het hier en daar.

Nu genoeg namedropping. Lekkere plaat, best wel.

Ik zat deze nog eens te luisteren, en plotseling wist ik waarop ik het vind lijken: Shadowland, een hobbyband van Karl Groom en Clive Nolan uit de jaren negentig.

Het is best wel een erg veilige plaat, en ik kan me zo voorstellen dat als je aan een AI-machine vraagt om een neoprog-plaat te maken, deze plaat er uit zo rollen.

Nergens wordt het spannend of wordt een song uitgewerkt. Iedere keer als een song een beetje op gang komt, breekt deze af en komt er weer een simplistisch piano-riedeltje ála Chelsea Monday. Het enige nummer of half nummer eigenlijk waar ik echt even lekker bij opveer is Nectar Junky, verder is het allemaal wel aardig, maar een veel te veilige plaat met veel te veel cliché's en tegen plagiaat-aanschurkende synth-hooks.