Pierre Moerlen's Gong - Downwind (1979)

Hee intressant dat deze muziek er ook op staat. Ik kende de soort muziek niet maar nu zie ik gelijk wat voor instrument (aan de hoes) er gebruikt wordt in het nummer Crosscurrents. Wel leuke muziek.

3,5* ster

Zojuist besteld voor een aardig bedragje (vergeleken met wat anderen ervoor vragen...).
De cd is niet meer te krijgen dus is het een collector's item.
Het heeft eigenlijk te maken met verandering van label naar Arista, die blijkbaar wat minder respectabel omgaat met deze vorm van muziek dan voorganger Virgin.
Ondanks de schaarste wordt het wel geprezen door jazzrock-fanatics en blijkt het in het verlengde te liggen van z'n twee niet misselijke voorgangers (voorwaar dé verrassingen van dit jaar voor mij).

Ik ben benieuwd...

Hierna volgen nog Time Is The Key, Live en Leave It Open die hier allen nog niet vermeld staan.
Ik zal ze binnenkort eens toevoegen.

Inmiddels in bezit en ook aan nadere inspectie onderworpen.
Het is een logisch, ietwat toegankelijker vervolg op de koerswijziging die met Gazeuse werd ingezet. Mike Oldfield's gitaar is op de titeltrack uit duizenden herkenbaar. De cover van Santana's Jin-Go-Lo-Ba vind ik ook op een eigenzinnige manier geslaagd. Het enige minpunt vind ik eigenlijk de vocalen. Die klinken namelijk zo niet-ter-zake-doende en flauw dat ik er toch niet meer dan een 4 voor kan geven. Jammer, want het staat toch wat in de weg in het totaalplaatje. Maar toch is het een muzikaal uitstekende trip die de liefhebbers van de voorgaande twee albums zeker zal bevallen.

Wederom een uitstekend album van Pierre Moerlen's Gong .Qua stijl bevindt de muziek zich ergens tussen symfo en jazzfusion in. De nadruk op de percussie en drums mag geen verrrassing heten. De bijdrage van Oldfield op Downwind is verder erg smaakvol. Het druilerige Emotions past mooi bij dit grauwe winterweer. Crosscurrents is daarentegen heerlijk opgewekt. Ja, ik vermaak mij kostelijk met deze plaat