Eric Clapton - I Still Do (2016)

Een nieuwe Clapton maakt me altijd weer blij. De hoes is alvast geslaagd.

Slechter dan Old Sock kan het haast niet worden.....Hopelijk heeft hij zich herpakt en komt er een goed album uit.

Aan de hoes zal het inderdaad niet liggen, daar is serieus aan gewerkt. Ik verwacht veel old-school-twelve-bar-blues. Want dat is waar hij het best in is en past bovendien bij de leeftijd. Herorientatie dus en geen nieuwigheden.

Ach, 'Old Sock' vind ik zo slecht niet. Natuurlijk zijn er betere albums van de man.

Nummer 9 lijkt me een Dylannummer. Nog meer covers te ontdekken?

George Harrison doet postuum mee (zang en gitaar) op "I Will Be There" (wederom als Angelo Mysterioso). Glyn Johns heeft deze plaat geproduceerd. Hoesontwerp (zoals te zien) van Sir Peter Blake (Sgt Pepper, Stanley Road etc.).

Covers:
"Alabama Woman Blues" (Leroy Carr)
"Cypress Grove" (Skip James)
"Little Man, You've Had a Busy Day" (geschreven door Al Hoffman, Mabel Wayne, Maurice Sigler)
"Stones in My Passway" (Robert Johnson)
"I Dreamed I Saw St. Augustine" (inderdaad van Bob Dylan)
"Somebody's Knockin'" (JJ Cale)

Stones In My Passway van Robert Johnson, Alabama Woman Blues van Leroy Carr, Cypress Grove van Skip James, Somebody's Knockin' van J.J.Cale. Misschien heeft dit album een beetje een blues-feel? Dat hoop ik dan maar.

Old sock was zijn minste plaat tot dan toe, het is hem vergeven. Bij Clapton weet je het nooit, en respect verdiend hij wel, hij is samen met Dylan, McCartney en de Stones 1 van de overlevende uit zijn generatie, een legende.

Inderdaad, laten we een beetje zuinig zijn op onze helden. Het zijn toch voortrekkers geweest .Voor je het weet is die generatie er niet meer, dus ieder nieuw album telt. Het kan de laatste zijn.

Nice, ben er nu alweer blij mee dat dit soort helden gewoon nog doorgaan. Aan de lijst met songs te zien: ouderwetse blues! Natuurlijk trekt dit album ook weer de azijnpisser aan. Ik schaar mij dan achter onderstaande opmerking van Fedde!

Lekkere plaat voor een keer. Staan wat matige, voor mij, niet interessante nummers op maar ook wat betere.
Beste naar mijn smaak en echt goed: Somebody's Knockin' en ook I'll Be Seeing You.
Kan best zijn dat ik er volgende week weer anders over denk.

O ja, Somebody's Knockin' vna JJ Cale met orgeltje met Paul Carrack.

Ik heb er naar uitgekeken,een echte EC cd, natuurlijk zijn er altijd nummer's bij die de persoonlijke voorkeur hebben maar dat is bij iedere cd zo,ik vind het in ieder geval een prima cd.

Deze plaat kan mij erg bekoren moet ik bekennen, had eerlijk gezegd ook mijn twijfels. Weinig zwakke momenten en de covers zijn meesterlijk geïnterpreteerd. "Alabama Woman Blues" heb ik al 80 keer geluisterd en vind het nog steeds fantastisch. De toevoeging van de accordeon om het wat meer Tex-mex te laten klinken vind ik ook al een mooie vondst. Dat laatste komt nog beter naar voren in zijn versie van "I Dreamed I Saw St. Augustin". Verder, omdat ik vorige nierstenen heb afgeleverd, bleef "Stones in My Passway" me ook bijzonder goed bij.

Een warrige analyse, maar ik ben wél enthousiast geworden van deze plaat.

Bij Clapton weet je het de laatste jaren nooit. Of hij komt met iets bijna oubolligs (old Sock, Coming home) of stoot Jimi Hendrix alsnog van zijn troon met de live CD from Madison square garden en een mooie maar risicoloze hommage aan JJ Cale met de cd The Breeze. Tussendoor het verassende goede Clapton uit 2010. I Still do (de titel is het negatiefste van de hele plaat) laat een bevlogen Clapton horen die onverwachts toch weer een klasse plaat op de markt gooit.

Natuurlijk ben ik het met vorige schrijvers eens dat we blij mogen zijn dat helden als Clapton Ik verzamel alle albums die ik kan krijgen van hem. Dit album kan er voor mij mee door, maar is geen topper. Hij heeft al veel en meer betere albums gemaakt.

Degelijke bluesplaat. Tijdloos en goed. Hier kan heer Clapton mee voor de dag komen.

Prima album, alleen jammer van een gezapig nummer als Spiral. Het liefst hoor ik hem in liedjes als Somebody's Knocking.

Veel Cale-invloeden en wat ik mooi en goed gevonden vind is de wat Los Lobos-achtige begeleiding in sommige nummers.

Prima album inderdaad. Welliswaar herhaling van zetten, waardoor het zich nergens onderscheid van eerdere platen. Ook speelt Clapton erg op safe. Het vliegt nergens echt uit de bocht.

Hoewel ik een liefhebber van blues ben, denk ik hier toch vaker "dat riffje kennen we nu wel.
Al met al is het voor de liefhebber een leuke aanvulling. Zelf zal ik hem niet zo snel aanschaffen omdat ik toch vermoed dat de houdbaarheid beperkt is.

In mijn lijstje van beste gitaristen staat Eric Clapton zeer hoog genoteerd. Helaas laat hij dat al vele jaren niet meer in de studio horen (eigenlijk al niet meer sinds Derek and the Dominos), dus ook hier niet. Maar dat wil niet zeggen dat dit geen goede plaat is. Sterker nog, ik vind dit een meer dan prima plaat! Lekkere laid back blues die inderdaad nergens uit de bocht vliegt en soms tegen het gezapige aan hangt, maar daar mis inziens nooit echt in verzand. Als je een feestje aan de gang wilt krijgen moet je dit zeker niet opzetten, maar voor een lome zondagmiddag is dit een ideale soundtrack.

Weinig verrassend. Ik had meer van de maestro verwacht. Dit is mij teveel op de automatische piloot

De nu 71 jarige mister Eric “Slowhand” Clapton brengt 3 jaar na “OLD SOCK” zijn 23e solo album uit, getiteld “I STILL DO”. Clapton brak door in de jaren ’60 en werd een superster in The Cream. In de jaren ’70 begon hij een solo carrière die ups en downs kende. Het lijkt erop alsof hij met “I STILL DO” duidelijk wil maken dat hij nog steeds geweldig gitaar kan spelen. De 12 tracks laten dat ook regelmatig horen. Waar zijn voorgaande albums af en toe heel gezapig waren en hij zijn gitaar slechts heel sporadisch liet janken, op de nieuwe is er genoeg te genieten. Het tempo blijft wel mid of slow, en natuurlijk staan er de nodige covers op, zoals van J.J. Cale en zijn grote voorbeeld Robert Johnson, het geheel klinkt gedreven en goed. Lekker sompige southern rock, blues en prikkelende ballades, Clapton heeft er weer zin in en ja hoor, “hij kan het nog steeds”!