Mitski - Puberty 2 (2016)

Your Best American Girl en Happy zijn al te beluisteren. Zou wel eens de moeite kunnen worden deze plaat.

Raar dat ik hier mee kom maar Your Best American Girl (het refrein) doet me denken (ook qua sound maar zeker qua stem) op Radiohead in de tijd van The Bends.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Mitski - Puberty 2 - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Mitski (Miyawaki) werd geboren in Japan, maar groeide op in een dozijn andere landen, kris kras verspreid over de aardbol.

Toen ze eenmaal op eigen benen stond ging ze op zoek naar een vaste basis en die heeft ze inmiddels gevonden in Brooklyn, waar ook haar roeping om als muzikant aan de slag te gaan werd blootgelegd.

Vanuit Brooklyn verrast ze nu als Mitski met het ijzersterke Puberty 2 (naar verluid haar vierde plaat, maar zover ik weet de eerste die Nederland bereikt).

Direct in de openingstrack laat Mitski horen dat ze geen dertien in een dozijn popprinses of doorsnee singer-songwriter is. Happy opent met vervreemdende klanken en de mooie en dat moment nog bijna pastoraal klinkende stem van Mitski, maar transformeert al snel in een eigenzinnige rocksong met mooie spanningsbogen en heerlijk ontsporend saxofoonspel.

Het hoge niveau van de openingstrack houdt Mitski vervolgens moeiteloos vast. Puberty 2 valt op door een serie heerlijk eigenzinnige rocksongs met een heel eigen geluid. Het is een geluid dat wordt gedomineerd door een stevig aangezette ritmesectie, bij vlagen heerlijke scheurende gitaren, atmosferisch klinkende elektronica en fraaie accenten als het al eerder genoemde saxofoonspel of een fantastisch zeurend orgeltje. De muziek van Mitski kan donker, zweverig en dromerig klinken, maar ook rauw, direct en punky.

Het past allemaal prachtig bij de eveneens eigenzinnige maar ook wonderschone stem van Mitski, die kan uithalen als een wilde kat maar ook kan ontroeren met dromerige en verleidelijke vocalen. Het levert muziek op met een enorme lading en intensiteit, waardoor de impact van de muziek van Mitski groot is.

De songs op Puberty doen soms denken aan een jonge PJ Harvey, haken nadrukkelijk aan bij de eigenzinnige muziek van St. Vincent, maar doen me ook meer dan eens denken aan het bijzondere geluid van Lera Lynn op haar laatste plaat of qua sfeer ook aan de donkere muziek van Siouxsie en haar Banshees.

Het is een mix van invloeden die prachtig uitpakt. Puberty 2 is een plaat die verrast door de eigenzinnigheid en de rauwe emotie van Mitski (die ook wel wat aan Liz Phair in haar nog wilde dagen doet denken), maar het is ook een plaat vol goede ideeën en ijzersterke songs.

Puberty 2 is een plaat die je binnen een paar minuten weg kan leggen, maar het is ook een plaat die na een paar minuten zo kan intrigeren dat je hem niet meer los wilt laten. Ik val absoluut in de laatste categorie. Na enige gewenning is Puberty 2 van Mitski me bijzonder dierbaar geworden en raak ik steeds meer onder de indruk van haar bijzondere en behoorlijk indringende songs. Liefhebbers van eigenzinnige rockzangeressen kunnen hier echt niet omheen, wat een bijzondere plaat. Erwin Zijleman

Jammer, dat de stream kwaliteit van Luisterpaal zo matig is vooral te horen aan de crashes / cimbalen. Zie dat het ook Deezer staat... na 2x luisteren bevalt het prima.

I Bet on Losing Dogs klinkt wel leuk, daarna Thursday Girl met 80s invloeden, en het iets wat donkere Crack Baby. En eigenlijk ook Your Best American Girl.

Zie dat ze eind september de Paradiso aandoet, benieuwd of dat net als vele Amerikaanse data gaat uitverkopen. Ik krijg hier wel zin voor.

Ze heeft zowaar mijn Top 50 van 2016 albums bereikt.

Happy doet inderdaad sterk denken aan St. Vincent, zeker de eerste 30 seconden tot aan de sax.

Met veel nummers die korter zijn dan 3 minuten is er ook een soort good ol' Rock and Roll / Punk gevoel die ook weer een beetje doet denken aan Le Butcherettes maar dan een paar versnellingen lager.

Derde Mitski album dat ik probeer (van recent naar minder recent), dit vind ik tot nu toe de sterkste, maar volgens mij zijn het wel groeialbums.

Dit is wel heel erg goed, hoog tijd dat ik de hele back-catalogue van Mitski eens ga luisteren. Er zit hier een dynamiek in en massa’s ideeën. Ze heeft een gevoel voor melodie dat je niet heel vaak hoort

Heel druk album met toch erg gevoelige teksten. Mitski is meester in het omzetten van gevoelens naar klank.

In de kringloopwinkel vond ik onlangs een cassetterecorder. Veel cassetjes heb ik niet overgehouden uit mijn jeugd, dus ging ik op zoek naar wat er nog te krijgen is. Op amazon vond ik deze Puberty 2 en het nostalgische cassetteformat past uitstekend bij deze muziek. Na 9 jaar is de status van dit album alleen maar gegroeid. Het begint experimenteel en weinig toegankelijk, maar wordt nummer per nummer beter. Ik heb ontelbare keren 'Your Best American Girl' beluisterd (en de geweldige videoclip bekeken) en het blijft me pakken in al zijn explosiviteit. Ook 'I Bet on Losing Dogs' toont Mitski van haar meest kwetsbare kant. Bovenal blijft ze altijd cool, de combinatie van agressieve gitaren en teksten waarin ze haar hart blootlegt is onweerstaanbaar. Voor mij een absoluut meesterwerk.

Twee bonustracks op de jubileum uitgave zijn gisteren op streaming sites verschenen.

Hadden voor mij niet gehoeven, zo op het eerste gehoor. Ondanks dat ze niet bestempeld zijn als demos, zijn ze niet van dezelfde (productionele) kwaliteit als dat wat al staat op het originele album, wmb.