Wayne Shorter - Night Dreamer (1964)

De titel zegt het al!

Die titel, de geweldige composities, de fantastische line-up, het leuke concept: het is er allemaal. Wayne Shorter speelt naar mijn gevoel saxofoon zoals Al Green zingt. Zoveel warmte, gevoel, gezelligheid en zwoelheid op deze avondplaat waardoor de vraag in me opkomt waarom ik besloot om het op dit uur te luisteren. Het enige minpunt is misschien dat Lee Morgen hier een veel te bescheiden rol werd toebedeeld waadoor zijn enorm potentieel amper werd benut. Zo wordt hij op Virgo en Charcoal Blues overgeslaan en komt hij enkel op Armageddon wat meer uit de verf, desalniettemin is dit een erg genietbaar album met talloze hoogtepunten, waaronder de titeltrack waar je spontaan bij in slaap wil vallen, maar dan in de meest positieve betekenis...

Dit is wat mij betreft de ideale line-up. Of het nou Coltrane is of Shorter, dit is een backing band waar je wat mee kan, en tel daarbij op ook nog eens Lee Morgan, en je zit als luisteraar gebeiteld.

Die bastonen van Tyner en Workman die zo heerlijk en soepel de muziek dragen, en dat speelse drumspel met die talloze ghostnotes van Jones. Fantastisch.

En dan daarboven op de solo's van Shorter en Morgan en uiteraard de rest. Allemaal zelf geschreven songs. Knappe plaat weer van deze held, al vind ik het tegen het eind een beetje inkakken.

Halve punt er toch bij, want aan het eind kakt de plaat helemaal niet in. Nee, de plaat sluit juist prachtig af.. Charcoal Blues is een fijne blues-song en Armageddon een werkelijke prachtige, epische song. Ik denk dat omdat Virgo (een ballad) nogmaals aan het eind terugkomt op de cd- en streamversies het wat lijkt in te kakken. Maar die song is niet officieel de afsluiter, dus mag ik gewoon niet meenemen in mijn eindcijfer.

Heerlijk. Vandaag uitgekomen, en vanavond al in de bus; het Classic Blue Note Vinyl-serie-exemplaar.

Klinkt als een klok, maar ik ben geen audiofiel. Fijn is wel dat ik nu bijna de hele serie Blue Notes van Shorter compleet heb.

Blind vertrouwen kan je helaas niet in die Blue Note vinyl serie. Op mijn exemplaar van Point of Departure (Andrew Hill) zit bij momenten een zeer vervelend bijgeluid. Lijkt gek genoeg digitaal. Moeilijk precies vast te stellen wat het is, maar wel duidelijk dat het op Spotify niet te horen is. Ik heb dan maar een cd exemplaar op Discogs bijgekocht. Als de lp eentje uit de Blue Note Tone Poet serie was ging ik er natuurlijk mee terug. Maar deze lp kostte me maar tien euro. Niet de moeite om speciaal voor naar Antwerpen te rijden. Ik hou de lp gewoon bij voor de mooie hoes. Meestal speel ik toch cd's af. Night Dreamer heb ik in zo'n interessant geprijsde 5 Original Albums box zitten.

Ik lees bij de commentaren op Discogs dat mensen het terugsturen en een nieuw exemplaar kunnen krijgen. Wat wel weer voor een hoop extra co2-uitstoot zorgt en kosten voor de platenzaak, etc. etc.

Ik heb nog nooit iets raars gehoord in elk geval en ik zal in dat geval ook niet snel iets terugsturen. Vervelend om te horen dat het bij één exemplaar toch geen lekker geluid oplevert.

Jij bent dan ook geen audiofiel, zoals je zelf altijd aangeeft, Michiel.

Ook geen tikken of andere geluiden die niet kloppen. Mijn geluidsinstallatie is een die van een producer. Ik maakte ooit zelf muziek, dus de geluidskwaliteit van mijn speakers zijn uitstekend.

Maar sommige 'klachten' die ik soms teruglees op discogs komen pietluttig op mij over.

In het geval van Point of Departure zijn ze zeker niet pietluttig maar zeer terecht. Het gaat niet over 'geen lekker geluid' maar een duidelijke fout in de persing die verschillende keren te horen is en het luisterplezier gewoon vergalt.

Een klacht die ik tegenkom waar ik zeker bij voel dat dat heel erg is, is als het gat (spindle) niet in het midden zit.

De nonfill-klacht snap ik nog steeds niet. En een klacht die ik echt pietluttig vind, is dat een lp met een papieren binnenhoes wordt geleverd.

Maar goed, ticks en pops passen niet bij de muziek. En dat een tweedehands kraakt dat weet je, maar bij een gloednieuw exemplaar hoort dat niet. Gelukkig ben ik dat nog nooit tegengekomen.

Als ik de reviews zo teruglees, zie ik goede en slechte ervaringen. Dus niet iedereen heeft een slecht exemplaar:
Andrew Hill - Point Of Departure

Url: https://www.discogs.com/release/25191424-Andrew-Hill-Point-Of-Departure

Shared from the Discogs App

Maar goed, dit is allemaal wel erg offtopic inmiddels.

Dat kan ik zo niet met zekerheid zeggen. Misschien letten degenen die hun exemplaar goed vinden er gewoon niet op. De eerste keer dat ik de lp draaide was ik er niet echt voor gaan zitten maar intussen nog met andere dingen bezig in huis. Toen had ik het probleem niet opgemerkt. Hoe dan ook, platen kopen wordt op deze manier een soort van lotto spelen. Ik hou het wel bij cd's voortaan. Zou trouwens iedereen die een beetje aan het klimaat denkt moeten doen, want minder CO2 uitstoot.

Terug naar Night Dreamer dan maar. Straks nog eens beluisteren.