Mother Bass - First Born (2016)

Je kan deze EP ook beluisteren met teksten op http://motherbass.bandcamp.com

Er staan potentiële songs op deze EP. Beste is om de live video's van ze te bekijken. Die komen tot hun volle recht!
Wolfman, birdsong en sceneries ademen en prikkelen naar mijn idee de fantasie van de muziek. Hopelijk komt er nog meer content van ze.

Mother Bass is een jonge band uit Nijmegen die dit jaar de rock scene bij de keel gegrepen heeft. Hun sound is wat lastig samen te vatten naar aanleiding van deze EP alleen, want in mijn zeer bescheiden opinie komt dit viertal het best tot hun recht op een mooi podium waar hun rauwe energie veel beter naar voren komt. Als we dan toch met termen moeten gooien, dan schiet 'retro hard rock' me te binnen, want de invloeden van een band als Led Zeppelin zijn toch niet te ontkennen. Die referentie vind ik dan ook aardig kloppen, met alle bagage die zo'n naam met zich meebrengt: First Born is recht voor je raap, gevarieerd, vervreemdend, bekend, en niet bang om een eigen weg te bewandelen. Mother Bass laat zien technische skills in huis te hebben en de songs zelf, geschreven door gitarist Friso Woudstra, hebben lak aan enige commerciële trends; juist dat maakt de band zo interessant.

Kenmerkend in het geluid van Mother Bass is de gitaar van Woudstra, welke dat typische jaren zeventig geluid nabootst, gecombineerd met moderne apparaten en opnametechnieken. Qua solowerk zoekt hij vooral de emotie en de melodie op, wat ook het classic rock plaatje compleet maakt. Ook de bas van Roel van Erp staat prominent in de mix van de band en het is geen gekke keus; zijn lekkere kletterende baspartijen zijn om van te genieten. De drums van Roy Veltien maken ook het ritmewerk interessant en vooral live weet hij me omver te blazen met zijn lijpe fills en ritmewisselingen. Bovenop de instrumentariërs vliegt de stem van Daan Dekker, welke goed mee kan met hetgeen de rest hem voorschoteld. Bij vlagen klinkt hij lijp met een vleugje Robert Plant, en het volgende nummer zoekt hij het wat lager op met een donkere middenstem, wat doet denken aan enkele grootheden uit de jaren negentig.

De nummers zelf zijn over het algemeen kort en bondig waar melodie en het nummer centraal staan. First Born opent met het energieke 'Bass Mother', welke de boel aftrapt met springende ritmes afgewisseld met dikke grooves; het visitekaartje van het geluid van de band. 'Sceneries' is zowel hier als op het podium een hoogtepunt vaak met de dragende classic rock groove, welke het nummer naar het bombastische refrein toe leidt. Met 'Wolfman' zoekt Daan de lagere registers op in dit swingende seventies rock nummer. 'Birdsong' is het eerste rustige nummer met een intrigerende opbouw, welke ook stevig doet denken aan de wat experimentelere kant van Led Zeppelin. 'Whereever the Wind Blows' is voor mij de minst opvallende van het stel, maar alsnog een plezierig nummer. De afsluiter 'Strangers Once' zoekt de sfeervolle kanten op met een prachtig, slepend, jazzy ballad waar vooral de zang van Dekker in positieve zin opvalt.

Geen recensie is compleet zonder ook wat kritiek te geven en ook die heb ik. Als eerste EP is het een mooie verzameling, maar vooral de productie doet een klein beetje af aan de power van de nummers. Tevens is het bezoeken van een concert van de heren de oorzaak van het gevoel dat je iets mist. De EP mist dat rauwe randje die de band live wel heeft, inclusief de nieuwe nummers die een heel pak fijner zijn. Wellicht komen we die tegen op een toekomstige uitgave. Mother Bass is zeker een van de meest veelbelovende rockbands die ik in 2016 heb zien oprijzen uit de potpourri van de hedendaagse muziekscene.